değmen benim gamlı yaslı gönlüme diyerek başlamak isterim şuan içinde bulunduğum durumu anlatmaya.
"pazar günleri annemin hazırladığı enfes
kahvaltıyı doyasıya tatmayı, öğle saatlerinde işe söylenen
pizzayı, akşam eve gidince doyasıya yemek yemeği, her gün yediğim
çikolatamı
* özledim, kokunuzu özledim."
diyet, zor iş vesselam...bünyeye hakim olmak herşeyden daha zor bunu anlatıyor insana.
sadece diyet işe yaramıyor, sporda yapmak lazım beraberinde ki sonuçlarını iyi şekilde görelim.
hep söylerler
üç beyazdan
*** uzak duralım diye. başta 3 şekerden tek şekere sonunda da çayı şekersiz içmeye başladım.alışınca zaten şekerli çay mide bulandırıyor. çayın asıl tadı şekersiz içildiğinde anlaşılırmış. ve
ekmek , azaltılması gereken en önemli şey. birde benim gibi çıtır çıtır sıcacık ekmek delisi bir insansanız çok zor ama imkansız değil.
kepekli ekmek yemekte fayda var. annem yemeğini hiç azaltmadan sadece kepekli ekmek( beyaz ekmeği tamamen kesip) yiyerek baya bir zayıflamıştı ordan biliyorum.
sabah kahvaltısı az da olsa yapılması gereken şey. he ben diyete başladım yapıyor muyum? hayır. diyetten öncede yapmıyordum o ayrı.ama siz genede yapın.
sağlıklı bir diyet yapmak istiyorsanız tabi. ben bir
elma ile geçiştiriyorum.
öğlenleri turşu ve bir tabak çorba ile devam ediyorum. akşam da elimden geldiğince(çok zor geliyor) az yemeğe çalışıyorum. akşam yemeğinden önce bazı hareketler yapmanızda tavsiyedir.zira yemekten sonra yapmanız fazla birşey değiştirmeyecek. vakti olmayan bir insan olarak(kimin vakti varki?) sadece pazar sabahları koşmaya gittiğimden telafi amacıyla yapıyorum akşam egzersizini.
"bu nasıl bir diyet lan!" diyenleriniz olabilir. yaklaşık üç hafta oldu ilk haftası düzensizdi biraz ama 52 kilo ile başladım (daha fazada olabilir) şuan 50 kiloyum.valla arkadaşlarım ve annem şiddetle karşı çıkıyorlar.ne zayıflaması diye ama aslında ben zayıflamak değilde (zaten normalim) daha fazla kilo almamak için başladım.biraz sonra sarıyor zaten şuan hedef 48
* ama bir yerden sonra canınıza tak edebilir sakin olmakta fayda var.
şiddetle bu kilomdayken diyet yapmama karşı çıkan çok yakın arkadaşlarım ve aileme ve "evet lan delimisin?" diyen herkese sesleniyorum. 80 kilo olduktan sonra yapsak neye yarar? önüne geçilebilir mi? hep bir diyet halinde olunmalı. yediklerimize dikkat edilmeli diyerekten bir
sosyal mesaj da vermek istiyorum burda yazımı bitirmeden önce.(ne uyuz bir cümle oldu)
edit: birde geçen hafta pazar sporumda sahilde koşarken "sen neyine geldin bıdık?" diyen teyze sanada gelsin.