|
|
- porcupine tree'nin 1995 yılında çıkan the sky moves sideways albümünden muazzam bir şarkı; coma divine'daki canlı kaydı ise aslından bir dakika kadar daha uzun ve bu haliyle çok memnun edici. porcupine tree'nin en sevdiğim şarkılarını listelemek gibi bir saçmalığa düşersem bir gün, dislocated day ilk beşe falan oynar sanırım; kafaya tokmak gibi inen bassları, agresif riffleri ve harika bir solo, steven wilson'ın sorunlu sesiyle birleşince saatlerce arka arkaya dinlenebilecek mükemmellikte bir şarkı çıkıyor ortaya. nedense bu şarkı hakkında düşündüğüm tek şey kasımın soğuğunda, ki muhtemelen doğum gününde, ciddi bir şekilde hastalanmış bir steven wilson ve bu yerinde duramayıp sürekli bir şeyler yaratmak üzere dünyaya gelmiş adam, yerinde çakılı kalmanın siniriyle bu şarkıyı yazmış:
"a dislocated day peers in to the ether
counts the stars inside the sky
and flies in to the never
looped around my eyelids a thousand shining flecks
pale against the canvas
which hangs around my neck
dislocated day
i will find a way
to make you say
the name of your forgiver
stood beside an inlet a starfish leads a dance
it dreams it is a human
and falls into a trance
a hole inside my body is wired up to a charge
chemical imbalance
tells me who you are
insects hide the silence november brings deep rain
between the flow to freezing
and yesterday's sustain"
|
