dinlerken ağlatan şarkılar  

saymakla bitmeyecek şarkılardır.

özge fışkın- yabancı
şebnem ferah - geçmişe yolculuk

ümit yere batsın - cengiz kurtoğlu

yerken, içerken, uyurken ağlatan şarkılar da var mıdır? şarkılar dinlemezken de ağlatır mı? diye sorduran anket girişimi.
zaten "ağlatan şarkılar" diye bir başlık varken, aramanın önemine inanmak gereklidir.

sezen aksu-ünzile.sözleri ayrı,müziği ayrı ağlatır.oy anam..

staind - so far away
theory of a dead man - santa monica
simple plan- untitled

mercan dede/sabahat akkiraz - ab'i hayat cesm

dünya döner ve söyleyemedim - hüseyin turan

fikret kızılok - gönül

banko ağlatan şarkı diye bir şey yoktur. tamamen duruma göre değişir. misal, kendini insanlığa adamış, "insanlar neden öküz ayol" diyen bir hayvan hakları savunucusu kadın, ajdar'ın "çikita muz" şarkısını dinlediğinde insanlık adına utanç duyup ağlayabilir (açıkça söyleyeyim, benim adıma utanç duymasın, hayvanları kızarmış severim ben). diğer bir misalde, aşık kişi her duygusal şarkıda ağlayabilir; ama aşık değilse sezen aksu'nun "zalim" şarkısı sadece "şirin sözler ve tatlı bir beste" hisleri uyandırır. gördüğünüz gibi şarkıdan değil de, kişiden kaynaklı bir ağlama durumu söz konusu. bana göre orhan gencebay'ın "gurbet" eseri bu ara ağlatma potansiyelinde. ulan ben bu gurbetin mına koyayım. bir de arif sağ'dan "gurbeti ben mi yarattım" var. tabi esmeray'dan "gel tezkere" var. ulan işe mi girdik askere mi gittik anlamadım. neyse. ne diyorduk? duruma göre değişiyor bu ağlama meselesi.

gerçekten yalnızsanız afilli yalnızlık albümünden herhangi bir şarkı. farketmez hepsi acıtır, ağlatır.

kişiden kişiye değişir demek mümkündür. ya da ruh halinden ruh haline.. o an takılan şeye bağlı sevgili mi anne mi kardeş mi dost mu ölüm mü yalnızlık mı vs vs vs.

james blunt - goodbye my lover

enrique iglesias-para que la vida

lou reed- who am ı
portishead-roads
deep purple- soldier of fortune
chris isaak- life will go on
lou reed&velvet underground-perfect day
the doors- feast of friends
in flames-the chosen pessimist
in flames-metaphor
in flames come clarity

lucio battisti-e penso a te

lacrimas profundere - the fate of equilibrium
guns'n roses - don't cry

(bkz: creeping death)

9 yıl aradan sonra canlı olarak dinlemenin hazzını hafife almayın*.

whitesnake_is this love
iron maiden_wasting love

ilhan irem- ben değilim

blackmore's night-wish you were here
scorpions-send me an angel
joan paez-diamonds and rust
queen-show must go on
johnny cash-hurt
nightwish-angels fall first
bu böyle gider...

şimdi, @2513413 numaralı giride bahsettiğim üzere durumdan duruma değiştiği hakikati vardır. yahu kimisi de sevinçten ağlar. mesela grup gündoğarken'in "ankara'dan abim gelmiş" şarkısına manyaklar gibi ağlayan adamlar bilirim.

tabi dini müziklere ağlayanlar da var. misal "gel gör beni aşk neyledi" tam ağlamalık bir eserdir. ama "muhammed'in eli yeşil/aman diyen ulaşır" ilahisine niçin ağlarlar çözemedim. bir de "semaverin üstü çiçek/gelin gardaşlar çay içek/allah deyi zikir çeke/yan semaver dön semaver" zikrine de ağlanmamalı.

işn doğrusu, ayrılık/ölüm/umutsuz aşk temalı şarkılara ağlanır; yani duygusal, şarkıya ağlama potansiyel olan insanların ekserisi böyledir. misal "seni ben ellerin olsun diye mi sevdim" şarkısına ağlanır, sevdiğiniz başkasına gitmemiş olsa bile ağlanır.

(bkz: unintended)
(bkz: epitaph)
(bkz: exit music)

ya kına gecesi mi bu a.k, ağlatmaz da moral bozan, duygusallaştıran yegane 3 şarkı budur benim için.

bir ilişki bittikten sonra dinlenilmemesi gereken şarkılardır. bunların bir kısmı kendinden menkul hüznü olan şarkılar olabildiği gibi bir kısmıda sevgiliyle hatıraları olan şarkılardır. birinciye örnek- çok ağırım kendime sen benden gittin gideli. ikinci kısma örnek vermeye gerek yoktur.

çingeneler zamanı - ederlezi

gazpacho-valerie's friend

isime bakmayın yerle bir ediyor adamı..1000 orhan baba değerinde sanki..