dicle koğacıoğlu  

bugün itibariyle hakkında kayıp ilanı verilen ve intihar ettiğinden şüphelenilen sabancı üniversitesi çalışanı akademisyen.

hakkında iyi haberi sabırsızlıkla beklediğim kişi.

http://www.hurriyet.com.tr/...

dünya üniversitelerinde geçen onca kaliteli ve verimli yıllardan sonra, bugün kaybolduğunu öğrendiğimde biryerlerden birsekilde çıkmasını gönülden dilediğim hiç tanımadığım akademisyen.
onun gibilere bu ülkenin ve hatta dünyanın ihtiyacı varken, çekip gitmesine bir anlam veremedim. inşallah bir yerlerde saklanıyordur ve bir şaka yapıyordur.

http://myweb.sabanciuniv.edu/...

sabancı üniversitesi rektöründen gelen mesaj şöyle:

"sevgili arkadaşlar,

meslektaşımız ve arkadaşımız dicle koğacıoğlu’nun şu andaki kayıp durumu üzerine derin kaygılarımız, hepimizi sarsmaktadır. içimizde bir umut saklamaya devam ederken,
ailesine ve yakınlarına güç ve sabır diliyorum.

bu olay bize aramızda ölçülmez en büyük değerlerin kişiler olduğunu, olası bir kaybın geri dönülmezliğini ve derin acısını hatırlatıyor. bununla etrafımızdakilerle yakın, bilgili, ilgili ve duyarlı olma kararımızı yeniliyoruz.

yakından izlediğimiz bu durum üzerine edindiğimiz bilgileri sizlere ileteceğiz.

sevgilerimle,

nihat berker "

sabancı üniversitesi tarafından hakkında blog açılan, durumu hala belli olmayan öğretim görevlisi.

umarım kendisi şaka yapmıştır bize.

bu blog, 5 ekim 2009 tarihinden beri kayıp olan dostumuz dicle koğacıoğlu için yaratılmıştır. dicle’nin arkadaşları ve öğrencileri olarak bu blog kanalı ile düşüncelerimizi birbirimizle paylaşmak istiyoruz.

http://myweb.sabanciuniv.edu/...

bugün itibariyle cesedine ulaşılmış öğretim görevlisidir.

http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/...

kaybolduğunu, daha doğrusu köprüde araban ve içinde bir not bulunduğunu duyduğum zaman tanıdım seni… "çok acı var dayanamıyorum, affedin" demişsin. daha bir ismi duyar duymaz midesine sancı girer bazen insanın… daha önce duymadığı tanımadığı… sonra haberi veren spiker, bir makalenden paragraflar okudu. kadın bedeni üzerinden yapılan dayatmalar, kadını böylece soktukları türlü çeşit cenderelerle ilgili… ben o sırada çocuğum için yiyecek bir şeyler hazırlıyordum mutfakta… beni bu dünyada yerin ve göğün en alt en üst katmanından bağlayan varlığa…eskiden de dayanamazdın ama artık hiç dayanamıyorum, dayanamayıp gittiklerine… artık o var, bu yüzden gidemem ama tam da bu yüzden gitmek istiyorum aslında… haberlerden gazetelerden ne kadar uzak kalabilir ki insan… hadi onu geçtim, bir hafta olmadı, arabanın arka koltuğunda boğularak öldürülmüş ve üstü battaniyeyle örtülmüş güleç yüzlü iki çocuklu bir kadının yanından geçip işe gittim. geçenlerde, erkek çocuklarını bu dünyada isim takamadığım birilerine pazarlayan bir çete, çocuğunu öldürenler, karısını doğrayanlar… sonra gidip bakıyorum, bunların içine doğurduğum bir badem gözlü, minik ağzında sütlaç… bu nasıl bir eziyettir, bu nasıl bir karşılaştırma… sürekli gülümseyebilmek, neşeli olmak, enerjik olmak hatta herkesin senden moral bulması… tabii… öyle oluyor. sanki gördüm hüzünle gülen gözlerini, güzel ruhlu kadın… keşke dağlara gitseydin, başka bir ülkeye, denize, çok uzun bir tatile ama ölüme değil… hep böyle oluyor, sebep olanlar neye sebep olduklarının farkında bile değil… ama senin ince derin hepsini aldı, bütün iç organların açıldı mikroplara… anlıyor olmak ne kadar zor…
artık filmlerde bile olsa katlanamazken kötülüğe… anlıyor olmak ne zor…
senin güzel ince aklın bu kadar istediyse gitmeyi… umarım, dilerim çok mutlu olursun, umarım vardır başka bir mutluluk imkanı biz insanlara…

buzlu camdan akvaryum'unu kendi elleriyle kırıp gitmiştir.

ailesi tarafından cenazesine gönderilmek istenen çelenkler yerine hayvan barınaklarına bağış yapılması istenilen kadın.

şimdi çok uzaklarda olan insan.

bugün gördüm fotoğrafını ilk defa, daha önce hiç görmemiştim o'nu. o kadar güzel bir gülüşü vardı ki, o kadar içten, nasıl olur da üzüntü bu insanı bu sona getirir dedim. içimden bir parça koptu tanımadığım bir insan için, bu güzel gülüşlü insan için.

gidişine üzülemiyor insan. "çok acı var, dayanamıyorum" deyişine üzülüyor. güçlü bir kadını pes ettirecek kadar canını acıtacak şeye, bunu kimseyle paylaşamamasına üzülüyor.

ölüm bir seçim. ama çektiğimiz acılar değil.

çok acı var, dayanamıyorum....

üzerinde çalıştığı son araştırma için;

http://feministyaklasimlar.org/