tasavvuf edebiyatında insanın varlığa gelişini ve
seyr u sülûktan geçerek geldiği yere dönmesini anlatan şiirlere verilen isimdir. insan’ın mutlak varlık’tan gelerek yine o'na dönmesi düşüncesine
devir nazariyesi ismi verildiği için, bu tür şiirlere de devriye denilmiştir. bu süreç bir daire şeklinde düşünülür ve dairenin bir tarafındaki yukarıdan aşağıya olan kısım varlığa gelişi (bkz:
kavs-i nüzûl), diğer tarafındaki aşağıdan yukarıya doğru olan kısım ise tekrar öze dönüşü (bkz:
kavs-i urûc) temsil eder.
bir başka ifade ile (bkz:
inna lillah ve inna ileyhi raciun).
