2000 yılı pulitzer edebiyat ödülünün sahibi jhumpa lahiri'nin 9 öyküden oluşan kitabı. genel olarak, hayattan bir şekilde darbe yemiş, eksilmiş, eksilen yanlarını bulamamış, tekrar toparlayamamış insanların hayatlarını konu eder. bir öyküsünde aşk acısını, başka birince evlat acısını, başka birinde evlat özlemini. hepsinin ortak noktaları geçmişleriyle yaşadıkları kopukluklar ve bazen de geçmişlerinden kopamamalarıdır.
kanımca kitaptaki en etkileyici öykü, kitabın da ilk öyküsü olan geçici arızadır. shoba ve shumkumar'ın hüzün dolu hikayesini okurken, yazarın güçlü betimlemeleriyle özellikle mekanları hayal edebilmek mümkündür. sanırım bütün öykülerinin en dikkat çekici tarafı budur. hatta mekanlara öyle anlamlar, öyle acılar yüklüyor ki bir süre sonra kahramanların yaşadıkları hikayeleri unutup sadece mekanlara odaklanıp kalıyorsunuz.
