denizde karartı var*  

kazım koyuncu'nun muthis yorumuyla dinlemeye doyulmayacak bi karadeniz türküsü..

denizde kararti var bu gelen kayik midur?
ben ozledum yarumi ağlasam ayip midur?

oy dumanlar dumanlar hep dağlari sardunuz
yureğumun derdini bilsenuz ağlardunuz

karardi karadeniz taşti bu yana taşti
haber verun yarume gozlerum doldi taştı

gemi mil ilen olur sevda dil ilen olur
guzeller çok var ama meyil birine olur

hırçın karadeniz doğasından doğan, insanın içini eriten karadeniz türküsü.

şair ceketli çocuğun, dimağımıza kazınanlarından..

sesine doyamadığım,mekanının cennet olmasını dilediğim sevgili kazım koyuncu'nun bir şarkısı.derin anlamlar yüklü olan bir çok kelime barındıran bir şarkı...

girişindeki klarnet solosuyla insanı alıp; yeşilin, mavinin en bir delirdiği yere götüren, kemençenin klarnete katılmasıyla daha bir coşan, kazım abimin sesinin de eklenmesiyle tadından yenmez hale gelen harikulade karadeniz türküsü. kazım koyuncu'nun hayde albümünün 11. şarkısıdır. ayrıca vakt-i zamanında sultan makamı adlı dizinin müzikleri arasında kullanılmıştır. gökhan birben de bu türküyü lazca sözlerle igzali na adı altında yorumlamıştır.

nur içinde yatmasını dilediğim güzel kalpli insan kazım koyuncu'nun bir o kadar güzel şarkısı..
her bir kelimesinde ayrı anlamlar vardır,her bir kelimesinde ayrı acılar vardır,sevda vardır...hele kazım koyuncu'nun o güzel sesinden o kadar acıtır ki bu şarkı...

gemi mil ilen olur sevda dil ilen olur
guzeller çok var ama meyil birine olur.


http://www.kazimkoyuncufilmi.com/...

(bkz: ben özledum yarumi ağlasam ayip midur.)

insanın yüreğine oturan,ağlayacağım ağlayacağım içip içip kusacağım moduna girmenize sebep verebilecek kazım koyuncu'nun güzel sesinde ruh bulan türküdür.

kazım koyuncu'nun sesinin değdiği güzel türkülerden biri. sesinin değdiği hangi türkü güzel değil ki?

karardi karadeniz taşti bu yana taşti
haber verun yarume gozlerum doldi taştı

hocam yapma be!
bir lirik daha yazdırma bana gece gece, etme gözünü sevdiğim...
içime içime işletme sesini, dağlatma yüreğimi kemençeyle! bir mektup daha yazdırma bana.

mektuplarım adresini şaştı hocam. beni de kapıp getirtme yanına.

denizde kararti var bu gelen kayik midur, ben ozledim yarumi aglasam ayip midur...

sessiz sessiz otururken kulağınıza çalınan bildik bir müziğe doğru yollanayım dediğinizde duyarsınız bu sözleri. işte tam o an, küçük bir çocuk gelip yerleşir içinize; hani eskiden, çok eskiden, ilkokuldayken gelip pencerenize konan o şirin kuşlar gibi. o şirin kuşların boyadığı merhametinizle incelen sesinizde akıp giden o sevimli şarkılar gibi. geceleri uyandığınızda korkunuzun üstüne gülüşlerini örten bir annenin yüzünde dans eden melekler gibi. ürperirsiniz. bu zamana dek onlarca kez dinlediğiniz türkünün böylesi yüreğe dokunan sözleri olduğunu ilk defa fark edersiniz.

önünüzde perdeler açılıverir sanki, hayretler içinde gözlerinizden süzülen yaşları gizleme telaşına düşersiniz. ölüp giden güzel bir adamın şu yalan dünyaya bıraktığı soylu ve içli sesine mi yanayım; size en güzel çocuklarını armağan ederken üzerini gülüş ve özleyişlerinizle örterek iyi bakmanızı salık veren sevdiğime mi yanayım; önümüzden geçip giden hayat ırmağının her geçen gün onca gereksiz didişmeyle kirlenip durduğuna mı yanayım derken bir güzel kırlangıç gelir yuva yapar içerinize.

kalbinizde küçük serçeler sekerler heyecanla... bir bahçenin rüyasını görürsünüz, yanaklarınızda kurumaya başlayan göz yaşlarınızla hayallerinizi sularsınız. kalbinizin pek fazla itibar etmediğiniz patikalarına sapıverirsiniz bir yürek çağrısına kulak verip. içinizde göğe meftun uzanan serviler, gürgenler, köknarlar, çamların arasından hayatınızın en saf, en temiz yürüyüşlerinden birine revan olursunuz.

kıyıda, yol kenarında, bir gün öylesine unuttuğunuz küskünlüklerinizden beslenip serpilmiş güzel ağaçlara rastlayıverirsiniz. gölgesine çöküvermiş; yıllardır hatırlamadığınız için oracıkta uyuyakalan kardeşleriniz beliriverir önünüzde; yüzyıl uyuyan prensesler gibi.

gülüşlerinizden bir demet buse yapıp alınlarına koyarsınız. kışın bitmesini heyecanla bekleyen baharlar gibi, bayram sabahlarına gözlerini açan güzel çocuklar gibi uyanırlar. gülersiniz. müzik devam eder.

oy dumanlar dumanlar hep daglari sardinuz, yuregimun derdini bilseniz aglardinuz...

içinize üflenen kederlerden güzel içimlik çaylar demlersiniz. sigaranızın dumanlarına koyduğunuz çeyizlerinizi binbir duayı ekleyip göğe gönderirsiniz. sizi oradan izleyen, dinlediğiniz türküde gizlenen bereketli bahçeleri müjdeleyen bir güzel adamın ardından sessizce, yaralı bir güvercin edasıyla titreyerek fatiha okursunuz. sevdiğinizin geleceği güne kadar size onun hasretiyle geçen günlerin her biri için bir ağaç dikerek dünyayı türkülü, hasretli, merhametli, aşklı, bir bahçeye çevirirsiniz.

güzeller cok var ama meyil birine olur...

türkü biter. o büyülü ses kaybolur. elinizde güzel bir hayal. yıllar geçmiş, bir bakmışsınız ki koca bir orman oluvermiş bu türkülü ağaçlar; içinize en güzel heykellerini diktiğiniz o güzel adamın sesi hala yanıbaşınızda; annelerinizin ninnileri gibi, eve gitme vaktinin geldiğini söyleyen akşam ezanları gibi...

bahçenize bakan balkonda oturuyorsunuzdur, ekose battaniye dizlerinizde yanınızda kalbinizin diğer yarısı, çocuklarınızın şirin sesleriyle kuşlara eşlik ettiği o bahçede bu eski türkü dökülüverir dilinize, tüm o güzel günlerin şerefine...

denizde kararti var bu gelen kayik midur, ben ozledim yarimi aglasam ayip midur?...

ikinizin de yanağına yaramaz bir nisan konuverir. ağlarsınız; dudaklarınızda neşeli melekler...

kazım koyuncu'nun en güzel albümü hayde' nin birbiriyle karşılaştırılamayacak kadar güzel şarkılarından biridir. ayrıca albümde şu güzel şarkılar da vardır;
(bkz: ben seni sevduğumi)
(bkz: narino)
(bkz: tsira)
(bkz: gelevera deresi)
(bkz: fadime)
(bkz: selimina)