son günlerde dönen referanduma katılım çağrısı maillerinde geçen dumur cümledir.
dumur mu ne alaka?
şöyle:
referandum ne referandumu? cumhurbaşkanını halk seçsin referandumu. yani insanların bu ülkenin seçim süreçlerinden bir tanesine daha doğrudan katılımı için, yani demokratik katılım hakkının sınırlarını genişletmek için bir referandum. e peki cümle ne diyor? diyor ki hayır de. yani demokratik katılım hakkını kullan ve daha fazla demoktarik katılımı reddet!
aa! bak bu tanım da güzel olabilir. bırakın da insanlar ne demek istiyorlarsa onu desinler jöntürk bozmaları dedirten cümle.
merak edenler bir cümlenin anlamının nasıl 180 derece dönebileceğine şahit olmak için buradan buyurabilirler: (bkz: halka rağmen halk için)
referanduma ''hayır'' cevabı vermek yalnızca ''cumhurbaşkanını biz seçmeyelim'' demek olsaydı, daha demokratik bir yasayı reddetmiş olurduk fakat referandumda sorulan tek soru reklam sloganı gibi ''cumhurbaşkanını sen seçmek ister misin?'' değil. ''evet'' denirse cumhurbaşkanının halk oyuyla seçilmesi dışında şu başlıklar da kabul edilmiş olunacak:
- cumhurbaşkanlığı süresi kısaltılıp 5 yıl olacak
- cumhurbaşkanı birden fazla kez (en fazla iki) seçilebilecek
- meclis dışından birinin cumhurbaşkanlığına aday olabilmesi için 20 milletvekili imzası yeterli olacak
- genel seçimler 4 yılda bir yapılacak
bunlar önemli birkaç maddesi, bunlar dışında cumhurbaşkanının son iki ayında görevinin bitip seçim aşamasına girilmesi gibi detayları da var. bu referandumu sadece cumhurbaşkanını seçmek isteyip istemediğimizi soruyorlar diye geçiştirmek yanlış olur. ondan sonra çıkıp da ''lan benim seçtiğim adama ne oldu, daha iki yılı vardı'' diye yakarmak fayda etmez.
ha ben ''hayır'' diyelim falan demiyorum. deniz baykal'ın da ''ya hayır deyin ya da hiç katılmayın'' söylemlerini halkın cumhurbaşkanını seçmemesi için söylediğini sanmıyorum. muhalefet olsun diye söylemiştir. biz ise bilelim, ona göre değerlendirelim.
efendim bu cumhurbaşkanının halk tarafından seçilmesiyle, demokrasinin ya da demokratik hakkın kullanılması arasında bir alaka yoktur. yapılmak istenen şey demokrasi adı altında rejimi değiştirmek, federasyon sistemine geçmektir, hani şu abd'deki başkanlık sistemi yani. bunun arkasından gelecek olan ise şu anda bildiğimiz anlamıyla 23 nisan 1923 yılında türk kanı akarak, şehitler vererek kurulmuş olan meclisi feshetmek ve türkiye'yi eyaletlere bölerek dağılmasını kolaylaştırmaktır. 84 yıldır her türlü bozguna karşı durabilmiş türkiye cumhuriyeti'ni demokratik hak adı altında dahili ve harici bedhahlara peşkeş çekmek bu kadar kolay olmamalıdır.
ayrıca 'demokratik hakkını kullan' ne demektir. bugüne kadar, türkiye cumhuriyeti'nde uygulanan sistem nedir sorarım size. burada demokrasi değil, bir dayatma sözkonusudur, lütfen biraz daha duyarlı olalım. sonuç itibariyle cumhurbaşkanını halk seçmeyecektir, belirlenen adaylardan birini seçecektir. ikisi arasında arasındaki fark büyüktür.
arkadaşlar, laflara bakmak yerine biraz kafamızı çalıştıralım, araştırma yapalım. daha düne kadar, 'demokrasi amaç değil araçtır' diyen kim? bunun altında yatan anlamları görmek bu kadar mı zor? türkiye cumhuriyeti tarihinde hangi başbakan bir vatandaşa 'ananı da al git' gibi bir söz sarfedebilmiştir. ne çabuk unutuldu bunlar. hergün onlarca şehit veriyoruz, bu durumda uğraşılması gereken demokratik hak mıdır, terör belası mıdır?
türkiyemiz, vatanımız, kanımız, canımız elden gidiyor arkadaşlar. bu gidişe dur demenin zamanı gelmemişmidir daha. lütfen elimizi vicdanımıza koyup düşünelim ve biraz daha sağduyulu davranalım. söylemlere, araştırmadan, düşünmeden körü körüne bağlanmayalım. mustafa kemal atatürk'ün emeklerini, boşa çıkarmayalım. şehitlerimizn kemiklerini sızlatmayalım.
geçen seçimlerde oy verme yaşı yerine, oy verme zeka yaşı düştüğü için gayet de mantıklı bir haktır cumhurbaşkanını halkın seçmesini istememek. şaka bir yana, 80'lerin ortasında siyasiler yasaklı iken bizler henüz çocuktuk. o zaman yapılan referandum sonucu, sadece 90bin oy farkı ile siyasi yasaklar kaldırılmıştı. yani milletin yarısı askeri rejimi destekliyordu. "askeri rejimi destekleriz ama çoğunluğuz, bu yüzden bunun adı demokrasi" ne kadar saçma ise "ben çoğunluğum, sadece benim istediklerim demokrasi" de o kadar saçmadır.
hayır demek bir hak değil midir? senin istediğin her zaman demokrasi oluyor da, ötekinin isteği neden hep dinozorlaşmış yozlaşmış sabit fikir oluyor?
kaldı ki bu ülkenin cumhurbaşkanı adaylarının otobüs tepelerinde meydan meydan dolaşmasını, derneklerden, şirketlerden, sermayeden destek almasını, oy için yemek fişi, bulgur dağıtmasını, tarikatlardan maddi yardım almasını ve sonra da karşılığında verdiği sözleri yerine getirmesini, siyasetin tüm pisliklerine bulaşmasını istemiyorum arkadaş.
hükümetin en tiksindirici özelliği "rabbena hep bana hep bana" olmalı. sözde sistem mağduru demokrasi kahramanı içten pazarlıklı yavrucaklar.
