bir
ümit yaşar şiiri.
birinci deli kara sevdalı
elinde kağıt kalem
iri memeli, geniş kalçalı
kadın resimleri yapıyor
buruşmuş bir mektup avuçlarında
hem aplıyor, hem öpüyor
ikinci deli tanrı ya küskün
çıkmış dinden imandan
küfrediyor bütün gün
kocaman kocaman elleri var
bir tutuşta parçalayacak gökyüzünü
bıraksa gardiyanlar
üçüncü deli zavallının biri
bakışları bomboş
cam gibi mavi gözleri
bir yangında dört yıl önce
iki çocuğu yanmış cayır cayır
çıldırmış, karısı da ölünce
dördüncü deli bir eski zengin
düşmüş, namerde muhtaç olmuş
bir dilim ekmek için
hala rüyasını görür geçen zamanların
dağ gibi apartmanların
beşinci delinin aklı başında
besbelli hayli dirsek çürütmüş
büyük ümitler peşinde
deli demeğe bin şahit ister
beğenmemiş gidişini dünyanın
deli demişler