baba olmanın bir alt seviyesi. eğer birinin biyolojik dayısıysanız, bu çocuk üstünde biraz babalık antrenmanı yapabilirsiniz. onu gezdirmek, onunla futbol oynamak, ona hediye almak. hatta ona sinirlenip siktir bile çekebilirsiniz. güzeldir dayı olmak
derdinize derman olan kişidir. ne zaman başınız sıkışsa her an elinizi uzatıp dokunacağınız kadar yakınızdadır. sizi asla yalnız bırakmaz. öyle ki, mecburen ders çalışmak zorundasınızdır; bilgisayarın başında, odada yalnızsınızdır ve tüm gün boyunca sizle mikrofon veya webcamle bağlantı kurarak eğlenmenize yardım eden kişidir, sevilesidir.
15 aylık yeğenimin ağzından duyunca, beni mutluluktan dört köşe eden kelime. he onun dediği "daede" gibi birşeydi ama olsun, aslolan niyettir değil mi?
dayı denilen bu adamlar her zaman kafa dengi olur,yiğeniyle mükemmel bir iletişimi olur.alır seni bir yerlere götürür,gezdirir.amca ne kadar genç olursa olsun öyle değildir,amcadır o.nedendir bilinmez böyledir.tabi istisnalar da çıkabilir.
(bkz: istisnalar kaideyi bozmaz)
bir kız çocuğu için babasından sonraki ikinci sadık sevgili.
saçları beyazlasada,
yaşlanıp cildi kırışsada,
üzerinde o çok kaliteli beyaz gömleği, kot pantolonu ve kahverengi loafer ayakkabısı,
hep dimdik, hep karizmatik ve hep yanımda...
evlenmesinin anneanne,teyze ve annenin başlıca sorunu olan zat-ı muhterem
gecede 4 film izlenesi,bir olup evdeki hatunlarla dalga geçilesi, kafa güzelken çenesi düşen ama yinede çekilesi aile bireyi
annenin kardeşi, er kişi.
bende 3 tane var bunlardan. üçünü toplasan bir adam etmez.
en büyüğü, kulağının yakınından bir kurşun geçtiği için kıbrıs gazisi olmuş, vakt-i zamanında. çok çakaldır kendisi çok. bulunduğu yerin erbakan partisi*** ilçe başkanıdır. diğerleri gibi o da çok kaypak bir adamdır.
ortanca dayı, çok şey bildiğini iddia eden; ama bir boktan çakmayan bir adamdır. tüm istediği şey, dedemin para eden arazilerine el koymaktır. kısaca tek derdi paradır.
en küçüğü en iyisidir belki de. ama onun sorunu da beyninde bulunan plakalar arasındaki boşlukların haddinden fazla olması sebebi ile kafasının çalışmamasıdır. kendi hakkına düşen, para eden arazileri kardeşleri ile değiş tokuş etmiş bir saftrikten başka bişey değildir. deli, bildiğin deli. uzun lafın kısası, sevmiyorum ben bu insanları yahu!
otobüslerin muhabbet tellaları, hoşsohbet adamları. bir küçücük fıçıcık üçü beşi gıcık. hemşer'im memleket nire diye lafa dalıp, anında keskin bir u dönüşle kendi dertlerini peydahlayan adamlar.
dayılar dayılar, yine lafa daldılar
dayılar dayılar, yine alçıya aldılar
sırp bölgesindeki osmanlı kalelerinde görev yapan, zalimlikleriyle meşhur yeniçerilere verilen ad. dayıların varlığı sırp isyanının temel nedeni olarak görülür. ayrıca osmanlı devleti de onlardan o kadar bunalmıştır ki isyana geç müdahalede bulunmuştur. (kaynak: bir öss hazırlık dergisi). ayrıca sağlam bir kaynaktan aldığım bilgiye göre ki-burada götümden bahsediyorum- halk arasında "dayılanmak", "dayı dayı konuşmak" gibi deyimlerin kökü buraya uzanmaktadır.
küçüklükken eksikliğini çok hissettiğim akraba sıfatı. önce "kızlar halalarına erkekler dayılarına çekermiş" diye yıktılar beni. ulan küçücük çocuk, bir sor bakalım dayısı var mı? bu laf söylendi ya, düşün dur şimdi "ulan dayım yok benim, kime çekeceğim ben?". lan dayı yok, ee teyzelere mi çekeceğiz? ibne mi olağacağım ben? kime çekeceğim? bu tezi öne sürenin allah bin belasını vermesin ama hafiften de versin. utanmıyor musunuz ufacık çocuğun psikolojisiyle oynamaya? sonra geçti bu düşünce derken ilkokulda dayı muhabbetleri başladı.
a veleti: ehehe olum var ya benim dayım mühendis
b veleti: ne var olum benimki asker asker
a veleti: benim dayım 20 metre derinlikte yüzüyor
c veleti: olum benim dayım 50 metre yerde yüzmüş ne diyorsun sen
ben: mnızıskyim
şimdi burda değinmek istediğim iki nokta var. orda kelime hatası yok çocuklar cidden "50 metre derinlikte yüzüyor" şeklinde muhabbet edip iddialaşıyorlardı. bir garip gelmişti, tamam yüzme bilmiyoruz da derinleştikçe içine mi çekiyor bu meret diye düşündüm. göt etmeliydim onları. ama gene de diyemedim bir şey. benim belirli bir derinlikte yüzen dayım, onu geçtim var olan bir dayım bile yoktu(haliyle hala da yok). şimdi düşündüğüm gibi bir şey çıkar da göt olursam korkusuyla "lan suyun üstünde yüzüyor ha 1000 metre ha bir milyon metre ne farkeder" diyemedim. diyemedim anasını satayım. zaten ezik kalmıştım iyice ezilme riskini göze alamadım. şimdi diyorum ama, içimde ukteymiş burdan onu da doldurmuş olayım hem. sizi gerzekler sizi, şimdi istediğiniz kadar derinini getirin yüzmeyen sizin gibi olsun.
neyse dayıya dönelim. sonra 4. 5. sınıfta ingilizce dersi geldi. aile soy ağacı çiziyoruz derste. herkesin kağıdında biri anne tarafında biri baba tarafında olmak üzere iki tane uncle yazısı var bende bir. bir kaç gören "aa sofsotik dayın yok mu senin" dedi. çaktırmadan ama buruk bir şekilde "yok" dedim. halbuki ne kadar normal bir şey değil mi? olmuyor arkadaşım, herkesin dayısı var niye benim yok? ayrıca neresi normal lan? 7 bebekten 7'sinin de kız olma ihtimali 1/2 üssü 7. yani 128'de bir(permütasyon kombinasyon, pis döverim valla). bu ne lan? bak ben bunu daha önce hiç hesaplamamıştım. hakkaten ha, ne kadar düşük bir ihtimalmiş. bedevi miyim neyim hayret bir şey. hayır dedeme de kızamıyorum ki, adam 7 tane denemiş hepsi kız. benim kağıdımın anne tarafında uzun saçlı etekli 5 tane insan var(teyzelerimin ikisi doğumda ölmüş, matematik avcısı sazanlara selam ederim) diğerlerinin anne tarafında 2 tane 3 tane cin ali. baba tarafında da tam tersi, 1 hala 5 tane amca. baba tarafında erkekten, anne tarafında kadından geçilmiyor. ciddi ciddi yalnız anne tarafından ben ve erkek kardeşim dışında sadece 1 kuzen var erkek. genetik bir şey mi var nedir. anne tarafında erkek kıtlığı var.
sonra bugün sakın dayınızı eklemeyin adlı başlığı gördüm. "sözlük* sen de mi?" dedim. lan ben ne yapayım diye altına yazacaktım, yazmadım(silinirdi zaten diyen format sazanlarına da selam ederim, biliriz herhalde formata uydurmasını) . onun yerine bu giriyi yazıyorum. artık sevindiğim tek nokta annemin kızlık soyadının dayılarımı takiben öğrenilemeyecek olması. dayımız yok ki facebook'tan eklesin. ben onun duvarına grafiti çizeyim, o beni dürtsün, fotoğrafımın altına "yakışıklı yeğenim" yazsın. ben cevaben "sana çekmişim dayı" yazayım. lan böyle anlatınca da piç mişim gibi oldu ha. yalnız nasıl ukte kalmışsa içimde hayvan gibi bir giri oldu. yeter, arkada fon müziği olarak lux aeterna çalıyor zaten, gerildim iyice.
edit: şöyle bir baktım da hakkaten uzun olmuş lan bu giri. hepsini okuyan varsa gözlerinden öptüm. yorulmuştur.
eskiden 3 taneye sahip olduğum, şimdi yalnızca 1 tanesi kalan.
rüyamda gördüm yine seni, o kulaklarımdan asla gitmeyen sesinle konuştuk sohbet ettik seninle.
"okul nasıl?" diye sordun, güldük eğlendik.
herkes vardı, şimdi olmayan, olamayan herkes.
arayamadım ilk defa bu bayram seni,
çünkü öyle bir teknoloji henüz yok.
