|
|
- (bkz: hayali bateri çalmak)
- bunların tombala meraklıları vardır ki onlara da krikosu olmayan lastikçiler diyebiliriz pekala.
- bu tarz adamlara baterist bile denmez gerçi ama onlar kendilerinin çok iyi olduğunu zanneder.lafa gelince söyleyecek çok lafı vardır ama çalmaya başlayınca herşeyin sonu gelmiştir artık.tabi onlar bundan da bihaberdir."sen de artık kabul et davulcu olmadığını" denilesi insan.gitarist versiyonu için (bkz: kumsalda gitar çalan tipler)
- sıra,masa, otobüs kenarları, diz, kol,bacak gibi cisimleri kullanmaya meraklı kişiler.
- evde hayali olarak çalışıpta stüdyoya gittiğinde davuldan çıkan seslere bir türlü alışamayan baterist tipi.bunların zamanla bu sıkıntıyı üzerlerinden attıkları görülse de,zamanın kısalığı bateristin stüdyoya verdiği para miktarı ile ters orantılıdır.
(bkz: ne kadar ekmek o kadar köfte)
- davulun diğer enstrumanlara göre çok daha pahalı olması,yalıtımlı ortam yokluğu veya anlayışlı komşu kıtlığı sebebiyle gayet bol bulunan bateristlerdir.hatta baterist değil davulculardır bunlar.devir ortaçağ değildir,stüdyolar boldur,davul etüdlerine %50 indirim sağlayanları da mevcuttur.gidilir stüdyoda paşa paşa çalışılır,çalınır.bu tip davulcuların aralarında davul sahibi olan davulculardan daha iyi davul çalanları bile mevcut.*
- çalıştığı yerin davunu üstüne zimmetleyip "-bişe olursa kestaneyi çizdirir yinede öderim abi" diyerek cafe sahibinin güvenini kazanır..
(aranjor, 25.01.2007 03:12 ~ 22:00)
- durduk yere sataşılan insanlardır. evinde yemek yapmayan aşçıya ya da evde espiri yapmayan komedyene bok atılmazken; davul çaldığı bilinen birisine hemen sorulur bu soru. sanırsınız ki; adam saraydan bozma, alt katını stüdyoya çevirdiği bir malikanede yaşamakta. hayır, zaten taş çatlasın 110-120 m²'lik evlerde yaşayacaksın; bir odanın büyüklüğü de 30 m²'yi geçmeyecek; kalkıp deli kızın çeyizi gibi salonun bir köşesine davul seti kuracaksın. dersiniz ki artık bunların dijitalleri var, istediğin gibi takılırsın; onlar da az yer kaplamamaktadırlar ne yazık ki.
|
