das leben der anderen  

-------------------spoiler içerebilr--------------------

vurucu sahneleriyle dikkat çeken film olmuştur. başkalarının hayatına kendini kaptıran adamın tüm kariyeri mahvolur. elinde kalan tek şey ise kendine ithaf edilen bir kitaptır. ama o belki de daha kötüsünü bile göze almış ,sadece içindeki; müdahale etme dürtüsünü bastıramamıştır, sonuçta mutludur..


-----------------------spoiler----------------------

film başkalarının hayatının giz hakkı, bu hakkın gaspından çok daha öte şeyleride irdelemekte.siyasi ideolojilerden tutundan, otoriteye başkaldırışa, sanat ruhu dediğimiz olgunun bunu taşıyan bünyede kısıtlanmasının büyük etkilerinden, insanı sorgulamadan yaşamaya iten siyasi rejimlere kadar geniş bir yelpaze mevcut.sınıfta "bu gaddarlık" diye işkence yöntemi konusunda fikir beyan eden bir öğrencinin hoca tarafından isminin not alınması vurucu örneklerden sadece biri.

sözlerini bire bir hatırlamasamda şu cümleler geçmiştir beğendiklerimden bir parça olarak;"intihar bir cinayet değildir.insanın kendini öldürmesi değildir.sadece bir ölümdür.ölüm.umudun ölümü."

çok güzel film efendim.gidin izleyin.

çok zaman sonra gelen edit; imla.

tuhaf bir film. iyi diyebilirim, lakin bu oscar ödülü alacak kadar da iyi değil.
konusu da oldukça sıkıcı üstelik. doğu almanya ile batı almanya'nın birleşmesine vesile olan, sanki, yazarın evine alet edavat yerleştirip dinleyen stasi elemanı adam olarak gösterilmiş. ya da bana öyle geldi. yazarın yavuklusu hanfendi 'nin ihaneti de şunu kanıtladı: amı olanın dini olmaz. 2 2 daha 4'tür abi.

orjinal adı "das leben der anderen" olan ingilizce olarak "lives of others" şeklinde piyasada tanınan, 2006 yılında çekilmiş yabancı film dalında oscar almış fillmdir

"bir halkın dramını sanatçısıyla nakış gibi işleyen birinci sınıf bir film". (choban, itusozluk)

-------spoiler-----

filmin son sahnesinde kitapçının sorusu üzerine wiesler'in "nein, es ist für mich" deyişi ve sahnenin o yarım gülümsemede donup kalması tüylerini diken diken eder insanın. bir de martina yolun ortasında yatarken yanına gidip daktiloyu aldığını söyleyeceği sırada cümlesinin yarım kalması çok acıdır.

-------spoiler-----

ayrıca filmin başrol oyuncularından ulrich mühe*temmuz ayında mide kanserinden vefat etmiştir.

alman tarihindeki rahatsızlık verici durumları eleştiren filmlerden biri. aynı amen'de olduğu gibi bu filmde de insanlıktan uzak bi durum var -amen'de bu 2. dünya savaşıydı, bunda da devletin kendi vatandaşlarına yaptığı baskı-, ama yine benzer bi şekilde başkalarının hayatı için kendi sahip olduklarını (gerçi fazla bişeye sahip diil ama olsun) tehlikeye atan kahramanlar var.
hatta iki filmdeki oyuncular bile aynı ama iyi-kötü karakter olarak yer değiştirmişler gibi;
(bkz: sebastian koch)
(bkz: ulrich tukur)
ayrıca son olarak kesinlikle izlenmesi gereken bi film bence; fazla uzun gibi gelse de, sırf sonunu görebilmek için bile izlemek gerek.

insanın tüylerini diken diken eden bir film. ilk dakikalarında oldukça sıkılsanız da ilerleyen dakikalarda film sizi tam kalbinizden yakalıyor ve sürüklüyor. iyi işlenmiş karakterler ve olay örgüsü ile birlikte vurucu bir sona sahip olan film kesinlikle tekrar tekrar izlenmesi gereken bir baş yapıt.

---spoiler---

kitapçıdan , yazarın kitabını alan weisler , kitapçının ''hediye paketi ister misiniz ?'' sorusuna karşı ''hayır bu benim için'' yanıtını verdiği an , mutlak orgazm anıdır.

---spoiler---

içine sokan filmlerden, vakitlice izlenmesi gerekli belki de. bakışlar çok etkiliydi özellikle de hgw xx/7 ninkiler. baştan sona, filmi sevdiren oydu sanırım. bitti dedikçe bitmeyen sonu, akılda kalan detaylar vs.

hegel'in tikel özgürlüklerin tümel idealar için feda edilmesi düşüncesini hatırlatan sonra da unutturmaya çalışan film.

rahmetli ulrich mühe'nin oyunculuğu ile devleşen film.
film doğu almanya'da geçmektedir.
2007 en iyi yabancı film oscar'ına aday olmuştur.
filmin başında bir görünüp kaybolan ve filmin sonunda ortaya çıkan asteğmen ise "duvarı yıkmışlar" cümlesiyle gülümsemenize neden olur.traji-komik bir hali vardır.

tam adı da leben der anderen - die sonate vom guten menschen olan alman yapımı film.

şahsi kanaatime göre filmin en can alıcı cümlesi şudur:

spoiler

bir zanlı suçsuzsa sorgu sırasında sinirlenip saldırganlaşır. ama bir zanlı suçluysa, sorgu sırasında sakinleşir ya da ağlar. çünkü bunların bir sebebi olduğunu bilir. o yüzden birinin suçlu olup olmadığını anlamanın en iyi yolu onu sorguya çekmektir.

spoiler

son yıllarda izlediğim en iyi filmlerden birisi. özellikle doğu berlin'i gördükten, orda doğup büyüyen ve de zeytini televizyonda görüp, 25 yaşına kadar, acaba kokusu tadı nasıl birşey diye düşünen insanları tanıdıktan sonra, çok daha etkili hale gelebilen oldukça kaliteli yapıt. siyasi ve de tarihsel gerçekliklere biraz ilgisi olan insanların kesinlikle sıkılamayacağı, beğenmeme ihtimalinin olmayacağı iş. oyunculuk, kurgu ve de senaryo etkileyicidir. hayatınızdan üç saat çalarak, daha fazlasını size verir. izlenmeli.

ayrıca (bkz: good bye lenin)

klasik, sosyalist rejimi kötüleyen filmler zincirinden farklı bir film. genelde sosyalist rejim kötülenirken kapitalist rejim özgürlüklerin olduğu cennetimsi bir ortam olarak tasvir edilirdi. burada ikisine de eleştiri var. mesela son sahnede sosyalist dönemde işçi sınıfı temelinde kurgulanan oyunun kapitalist dönemdeki gösteriminde içi inanılmaz derecede boşaltılmış haldeydi. içeride tiyatro devam ederken, dışarıda bakanın sanatçı abiye söylediği "hayal ettiğiniz batı bu muydu?" sorusu ise oldukça ironik ve manalıdır.

gerçekten izlediğim sağlam yapımlardan biridir.biraz siyasi bilgi ve sabra sahipseniz film sizi çok başka yerlere alıp götürebilir.doğu almanyada düşünce özgürlüğünün kısıtlı olduğu bir zamanda yani; bir yazar, onun tiyatrocu sevgilisi ve gizli servis tarafından bu iki insanı izlemekle görevli bir subayın hikayesi..subayın ciddiyet ve samimiyet arasındaki ince çizgide oluşu beni gerçekten derinden etkilemiştir;çünkü o evde yıllardır özlemini duyduğu şeye aşık olan bir adamdır. asalete ve sevgiye aşık olmak, bir kadına ya da bir erkeğe değil. tavra aşık olmak bu kadar mı güzel ve duru anlatılabilir.kesinlikle izlenmeli.

edit: subay rolünü oynayan adam* bu temmuz ayında mide kanserinden ölmüş.

(bkz: stell dich mitten in den regen)

---spoiler---

hgw xx/7

---spoiler---

filmi izleyenler için çok şey ifade eden kod..

bu almanlar doğu-batı almanya ile ilgili ne yapsa izlerim dedirten film.ilk gördüğümde bu kesin yaşanmış bir olayın çevirisidir dedim çünkü öyle bir başyapıt havası veriyordu.olayın kurgu olduğunu öğrenince hayal kırıklığına uğramadım değil ama başyapıtlığı hakkında fikrim değişmedi.tabi filmi sonuna kadar izleyemeyip sonra da bok atan mallar da yok değil.

yaklaşık 8 aydır elimde olmasına rağmen ancak bu gece izleyebildiğim ve ağzımda çok güzel bir tat bırakmış film... öyle ki bu gece 2 film izlemeyi planlıyordum; bu ilk filmdi... ancak ağzımın tadı bozulacak diye 2. filmi izlemekten çekiniyorum...

atv nin bu saatte yayınlayarak yazık ettiği filmdir.

orwell'ın 1984'ünün, gerçekleşmiş halinin anti-koministçe olan bakış açısı.
film hakkında çok şey söylenebilir.ancak 1984'ü bilen bünyeler için gerçek olması dışında çok ta bir yenilik getirmemekte.
birde tam anlamda tarafsız olabilseymiş keşke...
zira filmde sosyalistler istediğiyle yatan aşağılık insanlardır,diye anlatması birazda sırıtmakta bence...

aslında, totaliter rejimlerin karşısında insanın ne kadar güçlü olabileceğini sergileyen bir filmdir.

spoiler

yani insanların değişebileceğini değil hepsinin özünün aynı olduğunu sergiler. bu da totaliterizm meyli değil tam tersine bu özün önüne set çekilemeyeceğinin bir ispatıdır. filmdeki subay dayının ruhunu da biraz takip ettiği yazarın piyanosundan çıkan notalarla, biraz evden arakladığı kitapla, biraz da iki cins arasındaki çekimle besleniyor ve kendini bulmasına yardımcı oluyor. ölümüne bağlı olduğu mesleğini, görevini, konumunu sorgular hale geliyor ve inanılmaz şekilde kendisine ihanet ediyor. işte o soluk tablo içinde bu özün parladığını ve filmin ana fikrini oluşturduğunu düşünüyorum. o dönemi yansıtmakta başarılı, tabii eksik yönleri de var ama oldukça başarılı. bu insan merkezi nedeniyle siyasi yönden zayıflığı fazla üzerinde durulmaması gereken bir konu.


spoiler

son olarak da atv geçenlerde filmi 2-3 civarı yayınladı ve kendine yakışanı yaparak yiyiş sahnelerini kesti. anlaşılan onların da ruhunun biraz beslenmeye ihtiyacı var, sanata yapılan bir terbiyesizlik söz konusu çünkü.

makinalaşmış bir insanın, tanıklığını yaptığı bir ilişki sayesinde, duygularını ve aşkı keşfetmesini anlatan film. bilindik alman disiplini içinde çalışan, stasinin her kuralına ayet gibi tapan bir adamın, muhalifliğinden şüphelenilen bir tiyatro yazarını gözetleme görevine getirilmesiyle başlıyor, kahramanımız, yazar ve yazarın oyuncu sevgilisi arasındaki ilişki sayesinde, kendi insani duygularını keşfediyor.
insani duygulara hitap eden bir film olmuş ama hani öyle oscar alacak kadar bir film olmamış. oscarı almasnın sebebi ise fikrimce eski doğu blokuna bol bol giydirmesi sayesindedir.

19. avrupa film odullerinde "en iyi film" odulunu alan,almanya'yi 79. oscar toreninde yabanci film dalinda temsil eden 2006 yapimi florian henckel von donnersmarck'in yazdigi ve yonettigi film.almanların müzik alanındaki başarıları yadsınamaz ama son dönemde avrupa sinemasına da başarılı örnekler sunmuşlardır. filmde genel olarak aristokrat ama aynı zamanda hümanist bir hava hakim kılınmıştır. başka insanların hayatlarında kendi hayatının çıkmazlarını farkeden,
kurallara sıkı sıkıya bağlı kaptan gerd wiesler'in üzerinden anlatılan bir ders gibidir film. müzikleriyle o epik ve duygusal farkındalıkların öneminin daha fazla vurgulanmasını sağlayan başarılı bir film olmuştur. bir insan ne kadar stabil yaşasa da; insani gereklerinin ve kuralların bunların altında ezimemesi gerektiğininde ve zaten ne kadar zorlasa da ezilemeyeceğinin de açık delilidir film. bu anlamda baya başarılıdır. sahneler o dönemin tarihsel yapısıyla örtüşmüş kostümler ve oyuncu seçimleri gerçekten iyi olmuştur. ulrich mühe karakterin altında ezilmememiş amiyane tabirle yaşayarak oynamıştır. (hiç mimiği olmayan bir adamın mimiklerle tanışma sürecidir bu aynı zamanda bu anlamda ulrich mühe başarılıdır) yan karakterlerdeki başarı da yadsınmamalıdır. film ilk başlarda durgun ve sıkıcı gelebilmektedir ancak; ilk yarım saatten sonra filmin içine girilir.
ilk olarak eskişehir'de anadolu üniversitesi'nin düzenlediği film festivalinde izleme şansı bulduğumuz bu film çıktıktan sonrada kaldırıma oturup uzun süre vay be dememizi sağlamıştır.

filme olumsuz eleştiri yapacak olursak bu eleştirimiz ancak filmin konusunun ele alınışındaki bazı aksaklıklara olabilir. filmde batı almanya'nın özgürlükçü buna nazaran doğu almanya'nın da aşırı baskıcı gösterilmesi abartılı ve gereksizdir.

ulrich muche'nin muhteşem ötesi oyunculuğuyla süslediği bir film.(bkz: funny games)(bkz: amen).malesef 2007 haziranında öldüğünü duyduğumda baya üzülmüştüm.izlenmesi gereken filmler arasında kesinlikle.