|
|
- türkiye'nin 550 (milletvekili sayısı) bölgeye ayrılarak her bölgede 1 milletvekili seçilmesi sistemidir. demokrasiye uygundur, milletvekilleri ilin tamamından değil kendi bölgesinden sorumlu olur. halka yakın olmayan tepeden inme isimlerin her dönem parlamentoyu işgal etmesi engellenmiş olur. parti başkanlarının diktatörce uygulamalarına indirilecek en büyük darbedir. dezeavantajları da vardır tabiki. kalifiye insanların parlamentoya girememe riskini beraberinde getirir. mesela odtu'de çok iyi bir ekonomi hocası var, iktidara geldiğinde onu yanında görmek istiyorsun, ama adamın seçilecek bir bölgesi olmadığı için, yani partine oy getirmeyeceği için o adamı aday gösteremiyorsun. çözüm yolu bulunabilir. ülkeyi 450 bölgeye ayırırsın, 100 tane de türkiye milletvekili kontenjanı ayırırsın, bu kontenjanı da partilerin oy oranlarına göre dağıtırsın. iktidar olaccak parti de bu kontenjandan kalifiye elemanlarını seçtirmiş olur.
- ingiltere’de yıllardır uygulanmakta olan sistemdir.
ancak kesinlikle türkiye’ye uygun düşmemektedir.
çünkü türkiye’de sosyal hareketlilik ingiltere’nin 16.7 katı düzeyindedir ve bu da seçim bölgesi olarak tespit edilen bir bölgenin, bir seçim sonrasındaki seçmen sayısının çok farklı olmasına yol açmaktadır. ingiltere’de herhangi bir seçim çevresinde seçmen sayısı 60 bin ise, bir seçim sonra bu sayı 58 bin - 62 bin arası seyreder. türkiye’de ise dar bölge uygulamasına geçilirse seçim çevreleri ne kadar adil olursa olsun, bir seçim sonra 60 binlik bir seçim çevresi 15 bine düşmüş de olabilir, 200 bine çıkmış da olabilir. her seçim döneminde seçim bölgeleriyle oynamanın yanlışlığı göz önüne alındığında dar bölge sisteminin türkiye için yanlışlığı ortaya çıkmaktadır. dolayısıyla ‘dar bölge’ye itirazımızın sebebi, feodal yapının unsurlarının parlamentoda etkin olması ve bağımsız seçilecek aday sayısının fazlalığından değil, türkiye’deki sosyal hareketlilik hızının yüksekliğinden kaynaklanmaktadır.
(bkz: seçim sistemi)(syst, 15.03.2008 00:23 ~ 00:24)
|
