bir
natasha khan mucizesi.
---
spoiler ---
"- şişşt aç gözlerini!" dedi, uyudum.
yalnızca öznesi ve yüklemi olan sıradan bir cümle kurmayı unutacak kadar susmuşum o sıra ben. ben en çok bu suskunlukta yok olmuşum. pardon varolmuşum. pardon ben ne olmuşum? unuttum.
sonra,
karanlıkta ve karanlığa koşarken ben, daniel, gözlerin bana evimi hatırlatmış. hayal edebildiğimi hatırlamışım bir an. işte tam da o an ters yüz olmuşum.
o sıra:
"-şimdi huzur bulabilirsin" dedi, uyandım.
---
spoiler ---