damnation  

2003 de çıkan opeth albümü...

windowpane
in my time of need
death whispered a lullaby
closure
hope leaves
to rid the disease
ending credits
weakness

bu albüm tamamen clean vokal barındırmasıyla opeth'den ayrı bir etki almanızı sağlar.

gerçekten de clean vokal ağırlıklı olması nedeniyle opeth'i anathema'ya benzetmeme neden olan grup.

mikael akerfeldt'in önceki opeth albümlerinde ara sıra kullandığı duygulu clean vokallerin metalperest camiada takdir edilmesi üzerine ortaya çıkardığı, opeth'in doom bileşenlerinin altını çizen, depresif duygularla boğuşulduğu sırada dinlenesi albüm.

opeth'in karizma bir isme sahip albümü. her şarkı birbirinden güzel, birbirinden anlamlı. mikael abinin clean vokalininde ne kadar süper olduğunu gösterdi bu albüm bize. akustik şarkıları seven herkes bayılır bu albüme genelde.

sanat için sanat yaptıklarına kanaat getirdiğimiz opeth'in uslu uslu söyledikleri şarkıları içeren albümü. içindeki güzel şarkılar içinden windowpane'i özellikle * tavsiye edeceğim bu albüm deliverance'a yakın tadıyla dinlendirici bir çalışmalar yumağıdır. windowpane ile to bid you farewell de birbirine benziyor zaten.

(bkz: damnation game)

lanet ve lanetlemek anlamlarına gelmektedir.

harika bir albüm olmasına rağmen opeth de diğer gruplar gibi işi piyasaya mı dökmeye çalışıyor diye akıllarda soru işaretleri uyandırmış albüm.malum anathema,katatonia gibi grupların hali.bunu progresiflik icabı gelişmeye vursak da bundan sonra gelen ghost reveries albümü sıkı fanları tarafından pek takdir görmemiştir.

opeth in 2003 yılında çıkardığı iki albumunden biri. bir diğeri için;(bkz: deliverance)
tam anlamıyla opeth i yansıtmayan,sadece akustik parçalardan oluşan bir albumdür.onun için; rica ediceğim sadece bu albumu bilenler,dinleyenler ortalıkta opeth benim en sevdiğim grup,ben çok pis opethciyim şeklinde dolaşmasınlar.

kendilerinin müzik dehaları olduğunu düşündürten opeth albümü.yumuşacık ve huzur verici şarkılarla dolu yedinci albümleri olan bu albüm,opeth dinlemeye başlarken ilk dinlediğim şarkıları barındırıyor.gerisi de çorap söküğü gibi geldi tabi,müzik bunca kaliteli olunca!

yalnızca "opeth'in en iyi albümlerinden birisi" değildir. bence, müzik yelpazesinde şu ana kadar yapılmış en iyi albümler arasındadır. death metal esintilerinin yerini 70'lerin progressive rock rüzgarı almış; iyi de olmuştur.
(steven wilson'ın da bu albümün yapımında hem albümün teknik yönlerinde hem de içerik anlamında katkıları yadsınamaz.)
bu başarılı albüm opeth'i daha da kalabalık bir kitleye ulaştırmıştır. hatta bu albümü izleyen lamentations dvd'siyle opeth artık müzikten çok ciddi paralar kazanmaya da başlamıştır; ama abartılı ticari kaygılar gütmedikleri için kalitelerini ghost reveries'e de yansıtmışlardır. [takdire şayan bir durum.]

parıltılı bir akşamda muhtemelen şehrin ışıklarına bakarak bir bardak viski eşliğinde dinlenmesi gereken albüm...deliverance la aynı dönemde kaydedilmesi de mikael ve opeth in tamamen farklı soundlarda olsa da iyi müzikten ödün vermediğini göstermiştir...bu yüzdendir ki opeth sadece bir black metal grubu değildir...müziğinden çok farklı tatlar alabileceğiniz şarkılarının arasında tekno ve hatta caz müzikten nüanslar duyabileceğiniz bir gruptur...bu öyle bir harmonidir ki aynı şarkı içinde hem gözlerinizi doldurabilir hem de yüzünüzde bir tebessüm oluşturabilir hatta belki de öfkelendirebilir...duyguların bütün renklerinden bir tutam vardır içinde...bu yüzden opeth hayattır....

(bkz: damnation opethçisi)

passiflora tadındaki, enfes opeth albumu.

windowpane i barındırması bile süper olması için yeterli bir sebep olan albüm.

opeth'in bilinen tarzından çok uzak, genelde akustik ve clean ton enstrümantasyondan oluşan şahane albümü. albümün tamamında inanılmaz bas ritmleri mevcuttur. şarkıları alıp bambaşka diyarlara götürmüştür.özellikle (bkz: hope leaves) ve de (bkz: closure).
to rid the disease ve de ending credits bambaşkadır.
damnation bana göre tam bir yolculuk albümüdür. trende ya da otobüste dayarsınız başınızı cama, kulaklığınızda son ses damnation şarkıları çınlarken dalarsınız uzaklara.

ürün farklılaştırmasına müzik sektöründe gösterilebilecek örneklerden birisidir.

yani belli bir tarz müzik yapan bir grubun bu yaptığı işten neredeyse taban tabana zıt bir iş yapıp farklı dinleyici tiplerine ulaşması, bunu da hakkını vererek, ortaya harika işler çıkartarak yapmaları takdire şaayan.

opeth'in brutal vokalli halini sevenler şüphesiz ki hep soğuk bakacaklar bu albüme ama benim için ve daha birçokları için harika bir "dinle, dinlen" albümüdür. yerim.

steven wilson abimizin klavye, piano, mellotron çalarak ve geri vokal yaparak katkıda bulunduğu albüm.

ha bir de death whispered a lullaby adlı şarkının da sözlerini yazmıştır.