ömer seyfettin in kaşağı hikayesinde yaşayan,ailenin sadık seyisi.yaşlıdır,tecrübelidir.neyin nasıl yapılması gerektiğini bilir.sıkıntı verecek derecede realist bir dededir.
dada : kökü, birinci dünya savaşı döneminde ortaya çıkmış (1916) bir sanat akımının, temel düşüncesi (etik estetik kurala/sanata karşı çıkan)nden kelimeleşmiş olan. kelime olarak fransızca 'da bir çeşit tahta at anlamına gelen. öte yan : ömer seyfettin 'in kaşağı dışavurumundaki yaşlı seyisin çağırılan adı; tahta at ruh veya duygugörüye göre dadaist ruh diye düşünülebilen, ömer seyfettin, hikayenin acıklılığını bu dadaist ruh ile yok etmeye çalışan... büyük kestane ağaçları ile neredeyse görünmeyecek çiftlik evinin ahırının avlusunun aşağısında gümüş söğütler altında görünmeyen derenin hüzünlü şırıltısının onunla dinlendiği...
kötü bir süreçten geçtiğini düşündüğüm yazardır. lakin unutmasındır ki 5 yıl sonra hayatını etkilemeyecek olan şeyler için üzülmek cidden sadece kendisine zarar verir.
edit : yanlış alarmmış, o zaman üzülmeseymiş zamanında ne yapayım yani. *
dünyanın en güzel sürecinden geçtiğini düşündüğüm yazar. ağaç boylarınca yol alıp, yaşlanıp, buz kristallerinden ayrıldığı anı unutmayacak bir su damlası gibi yazıyor. umarım bizi görmez.
süreci değil de yazı dili dilini çok iyi kullandığını düşündüğüm yazar.
ancak sanki bunu kullanırken başlık altında bir tanım yapmadan direk olayları anlatması belki format konusunda sorun yaratbilir. neyse onu bir zahmet sözlük yönetimi düsünüversin.
yazı dilinde çok iyi tasvirler var. özellikle dış görünüş çerçevesini çok iyi çizdiği için yazılarını okurken gözde canlandırma durumu sözkonusu oluyor. bunun yanında bu kadar derin tasvirler yapması bazen itici olabilir ve o güzelliği kaybedebilir. mesela şöyle demiş ;
---alıntı---
"içimden ona uzanan dingin hanımeli bahçeleri arasından çıkmış da oralardan çok daha narin olan varlığına el uzatırken ki düşümsü, hüzünlü ve sevecen sesimle bütün suçları ve cezaları kendimde toplayıp, karara doğru uygun adım giden, tıkır tıkır işleyen planının ve komutanı olduğu bedeninin önünde, topladığım suç ve cezalarda kendimi yoğurup, senin yerine de sorgulaya sorgulaya varlığımı senin bile aklından geçiremeyeceğin açmazlara sürükleyip, hazır bekletilmiş, eskitilmiş, biçimli ve çoğalan kozları ellerine yığıp da arenada telef edilmiş bir boğa gibi yerlere serip, sonrasında alkış tutacağını düşünmemin hüznüyle, güneşin sertleştirdiği büyük bir darağacına sürükleye sürükleye götürüp asabilirdim kendimi, ya da son anda seni !" dediğimi düşünüyordum"
---alıntı---
tek bir cümle bu. sabredip ve konsantrasyonu bozmadan okursanız süper benzetmeler var. ancak işte bu süper anlatımı daha kısa cümleler ve kaptırıp gitmediği takdirde muhteşem olacak. hatta bir zaman içinde olaylarda "dadaruh'un yeni kitabı x yayınından çıkmış" şeklinde bir şey okuyacağız.
bu giri nacizane edebiyat düşkünü bendenizin tavsiyesinden oluşur. biraz daha profesyonel bakmak istedim. duygusal anlamda bu konularla uğraşamayacak haldeyse kendisinden şimdiden özürler diliyorum.
kendisine pinkfloyd'dan echoes şarkısını armağan etmek istediğim yazar, tam zamanında gördüğüm yazıları ile biriken onlarca işaretin üstüne kendininkileri ekledi.
