|
|
- tertip, her şeyin yerli yerinde olması
(bkz. düzenli olmak)
(bkz. yönetim)
- duvarlara yazılarak kahrolması istenen şey.
ben yazmam öyle şeyler duvarlara o ayrı.(aye, 20.04.2004 01:35 ~ 01:36)
- kahrolsun düzen!
yazan : düzülen
şeklindeki yaşam döngüsünde etken nesnenin ta kendisi.(skuba, 08.11.2004 23:38)
- (bkz: sistem)
(skuba, 20.01.2005 03:03)
- insanlara "al sana ev al sana araba,al bir de güzel karı daha da bişey isteme" deyip,ihtiyaçlara göz yumup,hak isteyenleri cezalandırma kavramıdır.
- (bkz: kara düzen)
(bkz: bağlama düzeni)
- düzen zalimlerin kutsallık atfettiği iğrenç bir olgudur.
diktatörler, ağalar, caniler, katiller, mafyalar, ve bunların en büyük formu devletler düzen kurarlar, düzeni korumak için kanunlar icat ederler, icat ettikleri kanunları kutsayıp karşı çıkanı ezerler.
düzen sözcüğü zannedildiği gibi refah değil kan getirir.
düzen zamana göre içeriği değişen birşeydir, değişmeyen zulümdür. bugün düzen kapitalin düzenidir. bu düzende herşey satılıktır ve birşeyin iyi, doğru, saygın, değerli olmasının tek ölçüsü paraya çevrilebilmesine bağlıdır. herşey satılır, ilk satılan insanın özgürlüğüdür, bu düzende birey özgürlüğünü satın alacak kadar maddeye sahip değilse köledir. köleyiz, kölesiyiz kirli ellerin, emeğimiz sömürülüyor, ertesi günü getirmeyi düşünerek ömrümüz harcanıyor, paramızın yetmediği miktar ömrümüzden tahsil ediliyor.
bir düzenbaz olarak kilise kurduğu düzeni cennetten arsa satarak, yani dini metalaştırarak devam ettiriyordu. bu hristiyanlığın düzenindeki bozukluktan ileri geliyordu. düzenbazlar kutsallara da fiyat biçmeyi gayet iyi bilirler. bugün islam da satılmaktadır, paranız varsa dua alırsınız, paranız varsa imanınızdan olmamak için direnebilirsiniz. şeyhler ve tarikatler kapitale bireyin namazından daha kolay çevrilebildiği için kapitalin düzeninde hep revaçtadır, halis ibadet bu düzende kalp akçedir. kapital şeyhler, müridler, din alanlar, din satanlar, yarı tanrılar türetti.
düzen muhakkak olarak yıkılması gerekendir. düzen koyucu düzenbazdır; düzenbaz çalar, sömürür, kandırır. anarşi düzenin yokluğudur, insanın ürettiği düzenin yokluğudur, gücün yokluğudur, düzenin uygulayıcısı olan gücün yokluğu. tanrının yokluğudur, düzenbazların düzenlerinin gereği ürettiği tanrıların yokluğu. insanın elinden insanı ezecek ve köleleştirecek güç alındığı, insanın ürettiği tanrılar silindiği, allah tanındığı zaman düzen bitecek, düzenbaz yok olacak, kutsallar satılmayacak, insanlar ezilmeyecek, hayat sömürülmeyecektir.
düzen anarşinin zıddıysa anarşist muhakkak şerefli bir mahluktur.
- öyle muzdaribim ki bu durumdan, ancak o kadar olur. nedir bu düzen kardeşim?kime göre neye göre?ben her gün sabah 6 da yatıp öğlen 2 de kalkıyorsam kendime göre bir düzenim yok mudur?neye göre kime göre düzen?ama gel de bunu ailene anlat. sinirlendim bak yine...
- (bkz: ersin düzen)
(sükun, 08.10.2007 12:25)
- insan evladı doğduğunda bu şeyin ne olduğuna dair en ufak bir fikre sahip değildir, fakat içinde her nasılsa bu şeyi düzeltmeye yönelik bir içgüdü barındırır. bu içgüdü de bu düzen denen şeyi başlangıçta insanlık olarak adlandırmasına neden olur. bu yüzden doğumdan ortalama olarak oniki sene sonrasına kadar bir şekilde bu içgüdüsü ile hareket eder, yaşar ve insanlığı değiştirmek güzelleştirmek için uğraşır,didinir durur insan. yani sözün özü süper kahraman olmak istemektedir. aslında bir süper kahraman olmaktan fazlasını getirir beraberinde bu içgüdü ve ağırdır.
sonra mı? sonra bazı şeylerin farkına varmasını takiben, bu düzenin aslında insanlık için değil yani bir kitle için değil de bunun bir örneklemi için varolduğunu düşünmeye başlar. yani daha somut, küçük ve elle tutulur ama hala kaygan bir zemin arayışı ile tutunmak istediği ve hala inanabileceği yeni bir anlam arar kendine bu düzen kelimesi için; örneğin ülkesidir, milletidir bu anlam. bunlar için bir şeyler yapmak ister. bir şovalye ruhu ile yaşamaya çalışır.
o da olmaz. olmaz çünkü karşısında yine koca koca engeller vardır. değiştirilebilmesi beyin yıkamayı gerektiren engeller. içgüdü bunun için de işe yaramayınca artık körelmeye başlar, ama kırıntılar bir anlam bulma çabalarını ayakta tutar.
sonunda ailesini keşfeder. artık içgüdüsü hissetmediği bir metamorfoz geçirmiştir. elinde kalan kendisi, annesi babasıdır, eşidir. ama hepsinden önemlisi çocuğudur.
düzen insana onu değiştiremeyeceğini gösterince, içgüdü, yaşadığı metamorfoz sonunda insana düzene karşı elindeki tek kozu gösterir; yavrusunu.
düzeni düzeltmeye çalışan süper kahraman veya şovalye ruhlu insanların azaldığı, azaltıldığı bu düzende artık kurtarılacak başka hiçbir şey yoktur insan için.
- "düzmek" fiilini icra eden kişi.
|