george w bush'un 20 ocak 2005'te ikinci kez göreve gelişinin yemin töreninde söylediği söz.
amerika dünya üzerinde babasının çifliğiymiş misali at koşturmayı ne zaman bırakır bilemiyorum. o zamana kadar mars'ta veya dünya dışında mümkün olan herhangi bir yerde yaşamamız mümkün olsa keşke.
afganistan'ı özgürleştirdi,
ruanda'da iç savaşta halkın iki kutbunun birbirlerini özgürleştirmelerine seyirci kalındı ve hatta desteklendi,
ırak özgürleştirildi, anlaşılan sırada
iran var. 19 ocak 2005'te
condoleeza rice'ın yaptığı açıklamaya göre abd'nin dünyada 6 düşman ülkesi varmış. geçen sene aynı zamanlarda açıklanan rakam 3tü. yüzde yüz zam geldi özgürleştirilecek ülkelere.
kuzey kore bunların ilki tabii ki. kısacası dünya üzerinde herkes yeterince özgür, aç, hasta veya ölü, fakir ve çaresiz kalana kadar amerika'nın ve bu 4 yıl içerisinde mümkün olduğu kadar insanı özgürleştirmek zorunda olan bush'un ve ekibinin işi zor.
yazık nasıl acıdım şimdi, içim parçalandı.
