dünyanın gidişatından endişe duymak  

bugünlerde haklı olarak içinde bulunduğum durum.
örnek;
(bkz. ilköğretim öğrencilerinin tecavüz davası)

sona yaklaştığını hissetme.. her gördüğü nesneye "yoksam bu mu len deccal acep?" diye sorgulayarak yaklaşma.. kıyamet alametleri yorumlayıcı ve deccal tanımlama uzmanlarının çoğalması..

günümüzde bir hayli doğal bir düşüncedir. endişelenmeyin arkadaşlar, yavaş yavaş olacak. ha tek tek, ha hep beraber (kıyamet) ne önemi var. durağımız aynı.

bir an için etrafına bakınıp "noluyo lan size!!" diye haykırasının gelmesi.

kurulu bu sistem kendi dilediği gibi işlemeye devam edeceği için gereksiz olan; fakat insanın bazı olaylar karşısında kendisini alamadığı düşünce..

(bkz. dünya tütüyor)
(bkz. dünya tutuşmaya doğru gidiyor)
(bkz. dünya insanının kendi kendini yok etmesi)

(bkz. ismail)

duyarlı her insanın haklı olarak hissettiği duygu.

amerika birleşik devletleri'nin , büyüyen ekonomisi ile 20 sene sonra dünyanın en büyük ekonomisi olacak olan çin devleti'ni durdurmak ve avrupaya gözdağı vermek amacıyla ve de 3 büyük bölgede (kafkasya , ortadoğu ve asyada(afganistan) ) petrole ve petrol yollarına hakim olmak için başlattığı sıcak savaşın sonucunda 3. dünya savaşı sürecini başlatması , bütün dünya devletlerinin ekonomik açmazlara girmesinden dolayı dış politikanın iyice sertleşmesi sebepleri ile bu savaşın gerçek bir dünya savaşına döneceğinden dolayı , bunların bilincine varan bireyin bunu göz önünde bulundurması ve kendini ve kendi ülkesini düşünmesi.

seneler sonra gelen edit : bunları yazdığım için utanıyorum. çin'in kapitalizmin en büyük silahı olduğunu seneler önce görememenin üzüntüsü içindeyim. gel 1984 gel ...

(bkz. caner in şiir albümü)

entropi artar.

biz yaşadığımız sürece bir şey olmayacak, kıyamet de uzak görünüyor.
ozon tabakası henüz var, temiz içme suyumuz ve katı(ve/veya)sıvı yakıtlar önümüzdeki 50 sene var gibi.
ortalama 65 sene olan insan ömrüne göre biz ölene kadar dünya yerinde durmaya dönmeye devam edecek, ufukta bi göktaşı da yok.

o zaman elalemin derdi bizi mi gerdi. di mi benjamin
atalarımızın da dediği gibi : (bkz. dünya sikime minare götüme)
bir de felony'nin dediği gibi : ölene kadar yaşayalım.

(bkz. http://www.komikaze.net/nereye.asp)

(bkz. an itibari ile işlenen kutsal günahlar)

dünyayı kurtaran adam olmayı istemek

her gazete haberinde, televizyon haberlerinde, bu da mı oldu yahu ile başlayan bir tedirginlik.

yolda yürürken başımıza ne geleceğini bilmiyoruz. ve hatta hayata ayak uydurmak için de biz de kötü oluyoruz. düzene uyuyor biz de düzüyoruz.

dünyanın gidişatından daha çok birey kendi gidişatından endişe duymalı.

eskiden hayat bilgisi dersleri okutulurdu ilkokulda, herkesin kendi kapısının önünü süpürmesiyle aktarıldı bize bu ve benzer tümevarım hadiseleri.

zira dünyaya şekil veren biz değil miyiz an itibariyle.

dünyanın çivisi çıkmış abi gibi söylemlerle dışa vurulan korku.

dünyanın gidişatından endişe duymak tek başına kişiye acı çektirmekten başka hiç bir şeye yaramaz, haliyle bu gidişata bir dur demek lazım gelir!ama tek başına superman gelse bu düzene karşı duramaz.eee...haliyle bu da insana acı verir.en iyisi çoğunluğun yaptığı gibi polyanna oyunu oynamaktır.herşeye rağmen tüm inancınızla şarkı söylemek gerekir o vakit!haydi!hep birlikte söyleyelim ve acı çekmeyelim daha fazla!!!
çocuklar inanın inanın çocuklar güzel günler göreceğiz güneşli günler...

tabi bu saatten sonra ancak çocuklar inanır hala umut ışığı olduğuna...

rte ve gülü kardeş sanan insanlarla aynı okulda olduğumu anlayınca,otomatikman içine düştüğüm durum.hayatında kırılan tırnağından,terk eden sevgilisinden,ya da efendime söyleyeyim yeni arabasından,düşürdüğü/düşüremediği kızlardan önemli derdi olmayan insanlar yetişiyor.bir yerlerde insanların ne kadar ciddi sıkıntılar çektiğini,açlıktan öldüğünü bilmiyor.küresel ısınmayı sadece yeni aldığı mink kürkünü giymesine mani olacağı ya da cilt kanseri riskinin artacağı için sallıyor.solaryumda saatlerce yatmayı biliyor ama.
dayatılmış bir düzenin neferi,american teenage fırtınasının bir yan ürünü,defolu malı olduğunu bilmiyor.kendini meta sanıyor,bedensel hazzı aşk sanıyor,chpyi sol parti sanıyor filan.(günümüz koşullarında)
bir zamanlar idealleri için dayakla,işkenceyle sürüm sürüm süründürülen insanlar,bugün örgütlerden cukka ettikleri paralarla maldivlere tatile gidiyor.
yök başkanı diyanet işleri kıvamında fetva veriyor,ordu siyasetçilik oynuyor,bir yerlerde insanlar durmadan ölüyor ölüyor ölüyor.
sırf insanlar değil,fok balıkları ölüyor,ona da üzülüyorum.kıyılara vuran balıklar.insanın çaresizliği ve gene insanın salaklığı demek çünkü.
düşünce sınırlı bir geviş getirme halini alıyor dünyanın dört bi yanında.ırkçılık diyerek,etnik kimlik diyerek,hatta özgürlük ve demokrasi diyerek birileri birilerinin kanıyla yıkanıyor.
genel bi güvensizlik,kaçınılmaz bir umutsuzluk hakim insanlara.türkiyeyi geçtik, başka ülkelerde insanlar dismissed ya da ne bileyim american pie hayatları yaşıyor,onların lükslerini karşılamak için bir yerlerde insanların en doğal haklarından mahrum edildiğini bilmeyerek..
dünyanın gidişatından endişe duyuyorum.bu yazının sonuna kadar kaç kişi gelecek?okuduktan sonra endişeleri artacaklar ya da değişik bakış açıları geliştirecek olanlar var elbette.beni üzen,endişelendirense bu yazının sonuna gelmeden sıkılıp facebook açacak ya da sol frameden daha eğlenceli bir başlık seçecek olanlar...

arada bir duraksayıp düşünüyorum ben bunu,çok cidddiyim.düşünüyorum evet ama sadece yapacak başka bir şeyim olmadığı zamanlar.çalışmam gereken sınavlar,gitmem gereken yerler ve erkenden kalkmam gereken sabahlar olmadığı zamanlarda ya da ne bileyim her hafta izlediğim dizilerden biri reklama girdiğinde.her şeyin benim gördüklerimden ibaret olmadığı gerçeğini kabul ettiğimde bazen gözümün önünden geçiyor ve işte sadece o zamanlarda yönetmenin kadrajının dışına çıkıyorum.eskisinden farklı şeyler görüyorum.eskiden;
-işte yeni yıldızımız,british starlet hem de kendisi yüzüne bakmaya doyamayacağımız bir çıtır!(hemen gidip posterini alıp adını ezberleyeceğim.artık saplantım ona doğru meyillenecek)
-istanbul'da ilk ve orta dereceli okullar mevcut hava muhalefeti nedeniyle iki gün tatil edilmiştir.(gidip evil dead,the texas chainsaw massacre ve halloween izlerim.şu anda dünyadaki en yüce aktivite bence budur)
-açın bilgisayarları sınav yapacağım(eskiden de kağıtları çıkarırdık,fark etmez.bu sınavdan iyi alırsam her şey süper olacak)
dediğim gibi kendimden geçtiğimde bunların hepsini unutup sanki ganj'da yıkanmış gibi hissediyorum.sadece belgesellerde gördüğüm hayvanların(yeşil derili tırtıklı bir sürüngen var hep rastlaşıyoruz) da bir alesi vardı sahi!acaba onların hayatı nasıl gidiyor?siz hiç buraların eski halini görmüş müydünüz?ne kadar da güzel manzaralarla süslü bir gezegendi bu geoid şeklindeki ucube!ideolojik kavgalarınız yüzünden sizin çocuklarınız mutsuz olacak ki yaptığınız onca şey sonunda hiçbirinizin gülümsemesi eskisinden daha parıltılı değil zaten.insanlar ölüyor ve ben neden öldükleri konusunda derin analizlere gidiyorum.hmm...müzik dinlemediğim zamanlarda da hayatın ritmiyle ilgileniyormuşum meğersem.okulun girişinde üzerime su sıçratan range rover beni kendime getiriyor,belgesellerde gördüğüm yeşil derili,tırtıklı sürüngeni birden unutuveriyorum.