kendi çevresinde ve güneşin çevresinde döner
nedense lisede coğrafya hocası döndüğünü göstermek için heralde, parmagıyla daireler cizerdi. mehmetalierbil in kinin 90 derece dönmüş hali.
erkan oğur ve yavuz çetin imzalı bir şarkı. kanımca şimdiye kadar dinlediğim en güzel enstrumantal şarkı. hiçbir zaman bıkacağımı sanmıyorum. dünya'ya bir armağan. sözsüz bir şiir.
dünya "güneşe en yakın bilmem kaçıncı gezegen" diyerek sayılara indirgenemeyecek kadar mükemmel, acelen olduğu halde bir buçuk saat gelmeyen belediye otobüsleri barındıracak kadar da dandik bir gezegendir. güneş etrafındaki turunu 365 gün 6 saatte tamamlar. biz buna yıl deriz. fakat bu oldukça sikko bir yaklaşımdır. zira doğduğumuzdan beri dünya sadece 20 küsür tur attı diye kendimizi bi bok zannetmemizi sağlayan yine bu dinamiğine soktuğumun dünyasıdır.
peki dünyayı halının üstünde danseden 10 yaşındaki çocuk gibi döndüren şey nedir
dünyayı para döndürürür: her amerikan yaklaşımı gibi bu yaklaşım da acı, yavşakça hatta puştça fakat gerçekçidir.
dünyayı aşk döndürür: üstünde konuşmaya değmez. aklıma zaten dünyayı döndürebilecek başka bir olgu gelmiyo.
görüldüğü gibi dünya fazla bir seçeneğinizin olmadığı saçma sapan bir gezegendir; güneşe en yakın üçüncü gezegendir.
tahminimce türk sanat müziği makamı kullanılarak yazılmış, yavuz çetin'in ilk... (1997) adlı albümünde yer alan, enstürmental parça.
ayrıca, girişinde ud'a benzer bir enstürman var.
ben olmayınca bu güller, bu serviler yok.
kızıl dudaklar, mis kokulu şaraplar yok.
sabahlar, akşamlar, sevinçler, tasalar yok.
ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok
milyarlarca yılda, milyonlarca canlı türünden çektiğinin çok daha fazlasının insanlar yüzünden çekmiş, bir çok nimet sağladığı insanlar tarafından hunharca katledilen, bu hızla yüz yıl sonra insanlar için bütün kaynaklarını tüketerek, eğer insanlar giderken diğer canlılarıda yanında götürmezse onlarla birlikte gayet mutlu mesut olacak samanyolunun göz bebeği gezegen
