içimdeki bu enternasyonal isteğin dile geldiği tek vatandaşlık. yaratmak için meydanlarda can verdiğimiz sınırsız ve sınıfsız dünyamızın vatandaşlığı.
pek bi duygusal durdu tanımlarım ama gerçekler, dugusal olsa bile günümüz duygıuları gibi heves değiller. fena mı olurdu ki böylesi?
varsın hep ingilizce konuşulsun misal. kürdüm ben, varsın kürtçe unutulsun gitsin kardeşlik gelecekse, o dünya yaratılacaksa olsun. hee elbette asimilelerle değil tüm dünyayla kucaklaşmak için olsun bu, yoksa bu dönemdekinden bahsetmiyorum. elbette kürtçe diye haykıracağım çünkü dilimi kahpece öldürüyorlar. halbuki istediğim iki güzel söz öğrenilsin. kürtçe de olsa ''hırrımı buhe(okunuşuyla)'' olmasın tek öğrenmek istedikleri dilimden, işte böyle vatandaşlık dünya vatandaşlığı, her dilden güzelini bilmek.
no pasaran'ı bilirsinizz. hani vardı ya orada;
...kışlalarına yaklaşıyorlardı ya, birden marş söylemeye başladılar. ve yeryüzünde ilk defa olarak savaş düzeninde yürüyen her ulustan karmakarışık bir sürü adam, enternasyonal'i bir ağızdan söylemiş oluyordu...
kimselere nasip olmayan böylesi bir kardeşleşmenin görkeminden titredi madrid. coşkuyla fısıldadı tek bir ağız gibi: "bizimle savaşmaya, bizimle ölmeye gelmişler!"
onların dil sorunu yoktu, dünyayı yaratan ellerinden tanırlardı birbirlerini. no pasaran sır değildi onlar için. ve hangi dilde verilirse verilsin anlarlardı "hücum!" komutunu. yüzlerini bile görmedikleri ispanya işçi ve köylüleri için aynı kahramanlık ve sadelikte öldü onlar....
işte böyle bir vatandaşlık, aynı safta birbirimizi bilmeden ama ne için olduğunu bilerek. farklı topraklarında insanı olsak dünyayı ülkemiz bilerek yaşamak ve mücadele etmek.
kimliksiz insanlar yaratmak.
bakın din hiç önemli değil, varsın bu kardeşlikte allaha inanmayalım ve çıtır çıtır yanalım, yanarakta can verdiğimiz oldu alışkınız zaten. dil de hiç önemli değil, en değerli şeyimiz; düşüncemiz, o önemli. insanız ve diğer canlılardan düşünerek ayrılıyoruz ama hayvalardan daha hayvanız çünkü düşünme yetimizi kullanamıyoruz, işte bunun için aydınlık gelecek diyoruz, bunun için bilim diyoruz ve bunun tek seçeneğini de gösteriyoruz her defasında; sosyalist mücadelemiz... hee zordur, kimine göre kesinlikle imkansızdır bunlar tartışılır ama hedef bellidir;
böyle dünyanın vatandaşı olmak ve mücadele de bunun uğrunadır...
ruhi su'yla kapatalım;
benim kabe'm insandır, emektir, sevgidir ve dünyadır...