öncesi "yine karşılaşırız", sonrası "aşkım büyük" olan şarkı sözü dizesi.
dünyanın küçük olabileceğine işaret eden cümle. ayrıca dünyayı betimleyecek bir sıfatmış gibi gelmedi bana.
bir ezop masalında salyangozun bir ağacın etrafını dönerken tekrar karşılaştığı öteki salyangoza söylediği cümle. evet, salyangozun dünyası bir ağacın çapı kadar olabilir. yine evet, salyangoz istese başka yerlere de gidebilir, ama her salyangoz kendine bir ağaç seçer ve etrafını kendi dünyası eyler.
yine de bire bir anlamıyla ele alınsa dahi gittikçe küçülmektedir dünya. pasaport mühürleri, uçak biletleri, kredi kartlarının çok haneli rakamları, cep telefonu hücreleri, idata, mydata, yourdata, google'ın earth'ü, yahoo'nun map'i, astalavista'nın kurabiyeleri ve dahi istediğiniz kişinin yediği şusu busu dahil her naneyi 47 dolara satan bot dedektifler küçücük etmektedir dünyayı.
bütün bunlara bakıp salyangoz olası gelir adamın. ancak okunamayacak denli sonsuz bir kum kitabına işaretler bırakıp bir ağacın altında beklemenin de sonu yoktur. işaretleri okuyan gelir ve önünüzden geçip gider, belli belirsiz bir gülümsemeyle kimliksiz.
hala salyangoz kalmak isteyen için bakınız:
microcosmosöncelikle bir teknoloji sorunudur bu; iletişim olanakları arttıkça küçülür dünya. öyle ki bir gizemin içinde kaybolmak isteyeni bir tıkla bulabilirsiniz artık; herkes fişli, herkes belirli. kimsenin kaybolması mümkün değil, kredi kartlarının manyetik alanları, telefon hücre bilgi ekranları izin vermez bir garip puslukta bir çin efsanesi gibi yitip gitmeye.
bir de bond abimizin, "dünya yetmez" filminin ana fikridir bu, sistemlerle bile yetinmeyen gözü doymazların ukdesidir, gözü galaksilerde, evrenlerde olanların düşüdür. içi boşaltılmış, meridyenlerden ve paralellerden oluşan kafes bir küreye kapatamazsınız bunları, sınırları yoktur çünkü, istedikçe isterler, ama sonuçta işte her fındık kendi kabuğunda ölür ve öyle gömülür. ama ben başka bir şey söyleyeceğim bu başlıkta. bir şarkının ara nağmesidir bu, nesneleri küçültüp duyguları büyüten. "aşkım büyük" diye devam eder ki öncesinde "yine karşılaşırız" demişti zaten.
"dünya küçük", sessiz ve münzevi bir sayfiye mahallenin ana caddesindeki manavdan kendine nektarin alan birini görmektir mesela, balıkçı şapkası yüzünü gölgeleyen. ve bir arabanın koyu camlarının gölgelediği ön koltuktan bu sayfiyeye geliş nedenini unutmaya çalışmaktır ve nedensizmiş gibi "hadi sahil yolundan dönelim." demektir arabayı kullanana.
"dünya küçük" dünyanın iki ucunda yaşayan iki insan için kalabalık bir şehrin en kalabalık caddesindeki aynı bara gitmektir aynı gece, yanılmaz bir önseziyle "o burada, biliyorum." demektir ve aynı zamanda tedirginlikle; çünkü karşılaşmak, ne diyeceğini bilememek, hazır olmamak, ikirciklenmek demektir. ve karşılaşılan bir dostun, "o buradaydı demin, beş dakika olmadı çıkalı." demesidir, "öyle mi, neyse canım, artık önemli değil." diye cevap verilen.
"dünya küçük" dünyanın iki ucunda yaşayan iki insan için kalabalık bir şehrin en kalabalık caddesindeki onlarca sinemadan birinde aynı seansına girmektir aynı filmin ve birlikte bırakıp gitmektir filmi, yüzleri karşılıklı boyunlara saklayıp ıslatarak öncesinde öpülen göğüsleri, gün boyu ağlamak için.
"dünya küçük", ölü kunduz derilerini şapka diye başına geçirenlerin ülkesinde, göl kenarı bir kafede uzaktan onu izlemektir ya da deniz kıyısı bir çay bahçesinde onun izlediğinden habersiz peynirli simit yemektir, ama bunlarda bir plan vardır ve belki uçakta insan yedinci saatin sonuna doğru aynı fikirde olmayabilir, bir ara bulutlar açıldığında engin okyanusun bir kıtanın karaltısını gizlediğini fark ettiğinde ister istemez mırıldanabilir belki, "dünya büyük" diye.
başka bir başlığın konusu olabilir, ama bağlamak zorundayım; "dünya büyük" ise, bir zamanlar birlikte geçtiğin bir sokağı karşılıklı ters yönlerde geçmektir, korkuyla. o zaman anlaşılır işte dünya ne kadar büyük ve her şey ne kadar uzak.
üçün beşin hesabını yapmaya gerek yok ama iki tuhaf rastlantı sonucu dünya küçük çıkarımını yapmak biraz mantıksız gibi. hayatımda hiçbir koşulda, hiçbir sokak köşesinde, cadde ortasında, deltada, lagünde karşılaşmadığım insanlar biliyorum ben. dünya küçükse nerede onlar? az önce eve dönerken her zaman kullandığım sokağı değil de bir üst sokağı kullandığım için hiçbir zaman karşılaşamayacağım hayatımın aşkı gitti belki de ve bir daha da hiçbir sokakta, hiçbir akşamda karşılaşma şansımız yok? hani küçüktü dünya? ya o kadın oturduğum binada bir alt katımda oturuyorsa ve biz üç beş saniyeyle karşılaşamıyorsak yıllardır? üçün beşin hesabını yapmaya gerek yok, belki dünya da küçük ama, ya bizi ayıran dünya değil de zamansa?
alternatif
eti cin reklamıdır
dünya küçük, ayı büyük
bu işte bir cinlik var!
dünya küçük diyorlar da ne kadar yanılıyorlar; hele ki birini kaybetmeye gör...
evet biliyorum, hem de ciğerine kadar.
ilk defa geldiğiniz bir şehirde daha 1 hafta henüz dolmuşken, sözlükten bir arkadaşınızın evinde, çalan kapıya baktığınızda karşınızda okul müdürünüzün oğlunu görseniz siz ne düşünürdünüz?
ya da ikinci senenizde yeni yurdunuzda bir akşam, çok basit bir teknik arıza yüzünden sekreter odalarından birinde dolanıp dururken gözünüzün masanın üstündeki öğrenci listesine çarpmasıyla, bir zamanlar hayatınızı ve varolduğunu sandığınız mutluluğunuzu karartan insanın adını görseniz ve sekreterin de teyidiyle bunun sadece bir isim benzerliği olmadığını, o ismin bizzat o kişiye ait olduğunu öğrenseniz... hele bir de bu dumur, sevdiceğinize ilk kez o hemcinsin adını ve rolünü tarif ettiğiniz günün akşamı yaşanmışsa...
benim gibi durup durup, en alakasız anlarda, uzunca bir süre boyunca, "dünya ne kadar küçük, e yuh artık!" diye sayıklardınız sanırım.
diğer gezegenlere kıyasla evet küçük peki insanlar dünyayı sadece akıllarında yarattığı yer olarak mı görüyorlar da böyle bi yanılgıya düşüyorlar orası bilinmez kaldı ki böyle iddialı laflar mecazi olarak geçiştirilmemelidir.
