bernardo bertolucci'nin özgün sinema kareleriyle süslü, özellikle görüntü kalitesi açısından hareketli bir fotoğraf sergisini andıran eseri. filmin en akılda kalıcı özelliği eski siyah beyaz filmlerden müthiş geçişlere sahip olması. üç gencin arasındaki tuhaf ilişkileri fotoğraf dilini ön planda tutarak anlatan bertolucci, her filminde olduğu gibi tabuları işlemeden de edememiş. aslında birbirini tamamlayamamış iki ikiz ruhun birbirini gerçekleştirme çabasını bir tabuyu kullanarak anlatmaya çalışmış. film, sokakta büyüyen toplumsal isyanlar ve kavgaları entellektüel bir ev içinde, film sahnesi hatırlama oyunlarıyla ve cinsellik keşfiyle harmanlamaktadır. (bkz: the dreamers)
