düşünüleni söylememek  

düşünülenler ceza, kınama, ayıplama vs. olarak bize döndüğü sürece belki de yapılması mantıklı olan. (bkz: düşünüleni söyleyememek)

içinde bulunulan şartlar itibariyle bazen yapılması gerekendir.
kastettiğim şey doğru olduğunu düşündüğün şeyleri cesaretsiz olup yutmak değil , doğru zamanda doğru kelimelerle ifade etmek .
insanın her aklına geleni her yerde kusar gibi söylemesiyle , düşüncelerini karşısındakine doğru yolla ,korkmadan aktarması arasında fark vardır .

aşıkken bu eylemi gerçekleştirmeyince pek de hoş olmaz, acı verir

rivayet o ki; düşünülen, akıldan geçen her şeyin muhattaplara aksettirilmesi durumunda dünyada kimse birbiriyle arkadaş kalamazmış. katılmamak elde değil. bu nedenledir ki mevzuubahis olan "düşünüleni söylememek" çoğu zaman uygulanasıdır. lakin kimi insanlar vardır ki onlar sizin için sadece gündelik hayatta yollarınızın kesiştiği figüranlar değildir. başroldür onlar, candır.. işte o zaman rahatsız edendir düşünüleni söylememek. zaten ne gerek vardırki kasmaya, hesap kitap yapmaya.. salıverelim gitsin.. dimi ama?

düşünülen şeyin ortamda huzursuzluk yaratacağı, başkalarını rencide edeceği veya karşıdakini aklından geçen tamamen paranoyak ve şizofrenik düşüncelerini duyduğunda düşebileceği korku ve şaşkınlık durumundan korumak amacıyla yapılan eylem. kesinlikle yerinde bir harekettir, zira insanlar konuştuğun kadarını bile saçma bulurken bir de konuşmadıklarını aktarsan muhtemelen ortamdan soyutlanırsın.