iki kişinin çektiği acıları birebir yakından gören birisinin, en uzakta olana yalvarmasıdır.
uzakta olan mecburdur, gitmesi gerektiği için gitmiştir. o'nu bekleyen ise bu mecburiyeti bildiğinden olsa gerek ses çıkarmaz ama keşke ses çıkarsadır. "susmak en büyük hediyedir hissetmek isteyen iki ruh için" der ve susar işte. ama aklı fikri hep ondadır, bilirim susmaz, düş sokağı dinlerken susması imakansızdır. uzakta olan büyük ihtimalle uyuyordur, ama buna uyumak denilirse... dön diyor o'na birileri; dön artık...
