one in a million diye bir şarkı vardı.ihtimal hesabı olarak abartılı da olsa bu başlıktaki durum nadirdir bazı hayatlarda.evde olmak;yalnız olmak;tüm bunların içe dönük kişisel gelişim(!) füzyonunu göz ardı etmeden;bazen can sıkıcıdır.çok nadide bir gece kulübünde
coco chanel kokusu diyaframdan gelen koku kadar normalleşmişken;çekilen
cohibanın dumanı göze kaçmasa bile bir süre sonra hassas gözleri bazen kan çanağına çeviririken;buna şükredilebilir.ya da yüksek volümlü bir tiesto sıçması hınca hınç dolu aslında cafe olması gereken bir mekanda bulunulmadığı için ohh çekilebilir.içe dönmek güzeldir bazen.casual kalmak.durup olup bitene tepeden bakmak,izlemek.en iyi yolu cumartesi gecesi evde olup dinlenmektir ya da yazmak.ve yukarıdaki
coco chanel kokusunu aynı tenden daha az yoğunlukta almak.iç sahada.
