|
|
- (bkz: crazy taxi)
- biraz dikkatli dinleyince, ray sesinin gitardan çıkabileceğini kavrıyorsunuz.
- ozzy osbournun tadından yenilmeyecek şarkılarından biridir. oldukça gaz bi şarkıdır oldu olcak bide sözlerini yazayım:
crazy, but that’s how it goes
millions of people living as foes
maybe it’s not to late
to learn how to love
and forget how to hate
mental wounds not healing
life’s a bitter shame
ı’m going off the rails on a crazy train
ı’ve listened to preachers
ı’ve listened to fools
ı’ve watched all the dropouts
who make their own rules
one person conditioned to rule and control
the media sells it and you have the role
mental wounds still screaming
driving me insane
ı’m going off the rails on a crazy train
ı know that things are going wrong for me
you gotta listen to my words
yeh-h
heirs of a cold war
that’s what we’ve become
ınheriting troubles ı’m mentally numb
crazy, ı just cannot bear
ı’m living with something that just isn’t fair
mental wounds not healing
who and what’s to blame
ı’m going off the rails on a crazy train
- öyle gaz öyle gaz bir şarkıdır ki;en nefret ettiğiniz iş (misal ütü yapmak) bile çekilebilir bu şarkıyla.
ı’ve listened to preachers
ı’ve listened to fools
ı’ve watched all the dropouts
who make their own rules
one person conditioned to rule and control
the media sells it and you have the role .
bir de naçizane fikrim:ozzy insan değil bence.
- ghost rider adlı filmin girişinde çalar bu şarkı. ama soundtrackde yer almaz. şarkının girişinde ozzy baba all aboard..hahaha, aye, aye aye der.
- dinlerken ister istemez rıntt dırırırınınınınrırırı dınt dırınırırırırıırırnırıırır dınttt dıranovvv yaptıran parça.
- skid row'dan sevgili sebastian bach da gayet güzel yorumlamıştır bu şarkıyı.
- giriş riff'ine hasta olduğum ozzy parçası.
- randy rhoads'ın ne kadar büyük bir yetenek olduğunu, 26 yaşında, hayatının belki de en verimli dönemlerinde ne kadar acı bir kayıp olduğunu gösteren ve canlı performansları her izlendiğinde "neden bu kadar erken?" diye şahsıma sorduran enfes eserdir. mükemmel giriş riffleri ve yırtıcı sololarla 70'lerin havasını buram buram içimize çektiğimiz, 80'lere ait başyapıt...
(tabi hakkında yazılan girilerde randy rhoads isminin hiç geçmemiş olması ilginç...)
|