coverları daha çok beğenmek  

türkülerin ve diğer şarkıların rock tarzında coverlanması ile ortaya çıkan durum...

çok nadir olmasa da coverı yapan grubun yeteneğine göre değişen olgu. duman'ın bütün coverları asıllarından güzeldir.*

johnny cash şarkıları
(bkz. hurt)-nin
(bkz. one)-u2
(bkz. rusty cage)-soundgarden

şu tarihlerde piyasaya sürülmüş olan, kurban grubunun(her ne kadar pek sevmesemde ) süper cover yaptığı sarı çizmeli mehmet ağa şarkısından sonra daha da inanılası gelen durum.
ayrıca özlem tekin'in neredesin firuzeadlı filmde seslendirdiği karadeniz türküsü de iyi bir coverın *şarkının ilk halinden daha iyi bir duruma geçebileceğinin göstergesidir.
işbu örneklerden anlaşılacağı üzere coverlar * hor görülmemeli, desteklenmelidir. kolaya kaçmak olarak düşünülmemelidir.

coverlar genelde orjinallerden daha teknik olarak kayıt ediliyorlar. ( genelde dedim ama ) ama ben nedense biraz bağnaz bir dinleyici olarak coverlara her zaman soğuk bakmışımdır (bkz. tamamen duygusal)örnek olarak undying in my dying bride-cry of mankind coverını verebiliriz.

opeth'in iron maiden coverı "remember tomorrow"u dinledikten sonra müziksever kişiliğin mütemadiyen düşüneceği hadise.

dönemin trendlerine, kulak zevkine hitap edeceğinden, üzerinde etraflıca çalışılmış coverların eski orjinallerine göre iyi olacağı aşikardır. üzücü olan taraf, şarkının cover edenle anılmasıdır. wish you were here'in wcylef jean'le, smooth criminal'ın animal ant farm'la anılması gibi.

rotting christ'in pleasure to kill we tormentor'u kreator'dan, pentagram'ın da black magic'i slayer'dan daha iyi seslendirmesi durumu

new order'a ait orjinali gayet hoş ama nedense frente'nin yorumunu daha çok tercih ediyorum . hangi şarkı mı? ''bizarre love triangle'' .

epica'nın the memories'i sarah brigtman'dan daha hissedilebilir yorumlaması.

erkan güleryüz - diyemedim

johnette napolitano & danny lohner(wicker park soundtrack) - the scientist (bestesi ve güftesi coldplay'e ait olan ingliş makamındaki eser)

istisnalar dışında daha çok beğenilebilir, doğrudur. özellikle söz konusu children of bodom un yaptığı coverlar ise tadından yenmez

tribute manyaklarının tipik özelliği*

nouvelle vague dinlemektir

(bkz: word up)

loverman'i metallica'dan, one more cup of coffee'yi robert plant'ten, değirmenler'i şebnem ferah'tan dinleyen insanın haklı olarak yapacağı şey.

marilyn manson (bkz: sweet dreams),
ayrıca;
duman herşeyi yak (bkz: sezen aksu),
yandım mazhar alanson (bkz: tarkan)

gripin-dalgalandım da duruldum
bunun cover versiyonu bence daha güzeldir.

orjinalinden önce dinlemekle alakalı olan durum kanımca.

(bkz: metallica)
(bkz: garage inc.)

iron maiden-hallowed be thy name coverı ile machine head
depeche mode-enjoy the silence coverları ile tori amos ve evergreen terrace

gibi parçaların sahiplerinden çok,coverlayana duyulan sevgi durumu.