1. genelde en bilinen kısmı konçertonun adagio bölümüdür ve kimileri bu eseri sadece o bölümden ibaret sanırlar .toplam 3 bölümden meydana gelmiştir. o çok bilinen kısmı temcit pilavı gibi çevir çevir oku şeklinde yorumlanmıştır..hatta alpay o melodinin üzerine söz yazıp söylemiştir.

    aslında konçerto re majör allegro bölümü ile başlar.(1 saattir partisyonlarını arıyorum bulamadım,ilk bölümün ismi farklı olabilir).
    segovia'dan tutun da john williams'a kadar bir çok gitarist yorumlamıştır. hepsi iyidir hoştur da hiç birisi benim görüşüme göre paco de lucia'nın o usta yorumunun yanına yaklaşamamıştır.

    yine naçizane görüşüme göre paco de lucia'nın bu eseri yorumlama sebebi defalarca çözülmüş bir problemi çözmek değil; yine çok sesli bir müzik olan flamenko'nun, takım elbise klasik müziğine bir yorum katma çabasıdır. buradaki takım elbise klasik müziği, aristokrat edası ile dinleyicileri sınıflara ayıran müzik faşistlerine bir göndermedir. wondrous'un deyimi ile dayı, yani paco, bunu benim gibi yazı ile yapmamış, 3 bölümlük bu şaheseri deyim yerindeyse eşşek gibi yorumlayıp gereken mesajı vermiştir.

    sözün özü, en iyi yorumu için dayı'yı mutlaka dinleyin..

    (bkz: paco de lucia)
  2. had safhada duygu yoğunluğu yaşatan, bağımlılık yapma olasılığı gayet yüksek, dinlendikçe dinlenesi gelen, bazen de ağlatmayı başaran rodrigo yapıtı.
  3. yürek dağlayıcıdır. burnunuzun direğini sızlatır. ağlamak istersiniz ama ağlayamazsınız. öyle bir hüzün barındırır ki içinde, yüreğiniz sığmaz olur göğüs kafesinizin içine. ama bir yandan da su gibidir; akar gider sanki.. alır içinizdeki sıkıntıyı. hem yürek dağlayan hem de o yaraları saran başka bir eser var mıdır ki?