commodore 64  

commodore 64.

bir adaptör, bir klavye ve bir kaset/disket sürücüden ibaret bilgisayarlar.

giana sisters, jeep command gibi oyunlarla atari salonlarının kralı olmuştur kısa zamanda, sene 1987+.

64 kb ile neler yapılabileceğini gösteren muhteşem alet.

yeni katılmış bir itü sözlük kullanıcısı.
(bkz. commodore 64)

(bkz. c64)

kasetlere kayıtlı oyunları oynayabilmek için bir vidayı döndürmek suretiyle kafa ayarı yapılması gereken ,komik oyunlarıyla çocukluğumuzun vazgeçilmez efsanesi.

bir oyununu bilgisayarcıdan çektirmek için saatler harcanan,alıp eve götürdüğünüzde çalışmayan,kafa ayarı yapmak suretiyle şanslıysanız çalıştırabiliceğiniz,her bilgisayar tutkunun ilk göz ağrısı,bilgisayarların dedesi.oyunları load,retun ve press play on tape komutlarıyla çalışan,teybe konan kasedi iğrenç zırıltılı sesler çıkaran makina.

(bkz. çocukluğum)

(bkz. kafa ayarı)

lise zamanlarımın vazgeçilmez bilgisayarı. evet bilgisayar diyorum 64kb hafıza ile öyle şeyler yapılıyordu ki bu aletle. hatta almanya da bir şirketini tamamının commodore ile kontrol edildiği şeklinde bir rivayet bilke vardı.

kafa ayarı yaparken kafa yediren bir bilgisayardı vesselâm.
target renegade oynanabilecek en güzel c64 oyunu idi.
emülatörleri sayesinde tadını almayı hâlâ sürdürebildiğimiz bir bilgisayar olması mutluluk vericidir. (bkz. vice)
daha sonraları aynı firma* tarafından üretilen amiga isimli bilgisayar bu bilgisayarın pabucunu az da olsa dama atabilmiştir.

bir tutku.emulatorle oynamak seyfo dayının deyimiyle gaz maskesiyle gül koklamaya benzer.ben çocukluğumu özledim,turbo joystickle televizyondan emlyn hughes international socceroynamak istiyorum,kafa ayarı yapmak istiyorum diyen varsa,merak etmesin kimseyi o zevkten mahrum bırakmayız

(bkz. amstrad personel computer)

(bkz: last ninja)
(bkz: myth)

kafa ayarı yaparken kafa olmak gerekilen çocukluğumun kırmaktan ve onarmaktan zevk aldığım tutku nesnesi..

(bkz: sys 64738)

bit pazarında gezerken 2-3 sene önce, 250 bin tl (25 yeni kuruş) 'ye görüp de dayanamayıp aldığım, fakat yanmış devreleri yüzünden çalıştıramadığım saygı duyulası kişisel bilgisayar.

imlece farklı renkler verip çok düşük çözünürlükte resimler yapmak mümkündü. ben bir ev kesiti çizerdim; içine koltuk, televizyon, sehpa, tablo... bi güzel döşerdim

gwbasic türevleri ile programlamacılığın temellerini atmıştır çoğu kişi kendinde, bu alet sayesinde

http://www.c64.org
http://commodore-gg.hobby.nl

s60 için emülatorü çıkmış alet

hastalarının binbir türlü yenilik uyguladığı oyun konsolu.
sol taraftaki disket sürücüsünü çıkartıp yerine laptop cdrom'u ve içerisine bir ide kontrolörü ile bir hdd taktıktan sonra linux yükleyip web server kuran vatandaşı gördükten sonra takdir etmemek elde değil (ide kontrolörünü de kendi tasarlamış).
(bkz: http://www.ide64.org/)

çocukluğumda bütün mahalleyi toplayıp evde saatlerce oyun oynadığımız ve kafa ayarı yüzünden çileden çıkartan; amigo 500 ün çıkmasıyla popülerliğini kaybeden makine

bilgisayarla ilk tanışmadır.oyunları kasetten yüklerken çıkarttığı sesi hala özlerim*.

hatırladığım kadarıyla mavi ekran vardı bu bilgisayarda.koyu mavi üzerinde açık maviyle yazılıyordu. pek bi eğlenceli oyunlar oynanırdı.
(bkz: indiana jones)
(bkz: cowboy)
oyunun adını hatırlayamıyorum ama favorim olan,merdivenlerden çıkıp çukur açıp duran ve en tepeye çıkıp diğer oyuna geçen beyaz adamdı.açtığı çukura girerse ölürdü.kötü adamlarda maviydi galiba sanırsam.

edit: oyunun adı galiba road runner'dı.

oyunlar açılmadan önce yüklenirken televizyonu ebem kuşağı gibi yapardı bu. dandirik dandirik oyunlar olsa da üzerinde emek sarfettiğimiz için o oyunları oynamak şimdilerde directxzımbırtıları, opengl şeyleriyle çalışan 3d oyunlardan kat kat daha zevkli olurdu. bir de kafa ayarı vardı bunun. oyundan oyuna değişiklik gösterirdi ve adamı fıtık ederdi.

o vakitlerde elimizde bunun el kitabından vardı, programların kaynak kodlarını verirdi* ve biz kitaptan bakarak kodları yazıp süper programlara kavuşabilirdik. şimdilerin pc'lerine göre çok daha delikanlı, samimi, bizden bir bilgisayardı. türk örf adetlerine uyardı, televizyona takılır ve gıkı çıkmadan çalıştırılırdı.

(bkz: hey gidi günler)