cino  

küçüklüğümde en sevdiğim çikolataydı.. bulabilirsem hala öyle.. teras adlı bi firma üretirdi bu portakallı çikolatayı.. ucuz olduğundan kumbaramdaki paralar ilk buraya harcanırdı.. bu yüzden kumbaramda para birikmezdi.. bu çikolata yüzünden kumbaramın kapağı açıla kapana geveşemişti.. sonra piyasadan kalktı cino, ya da teras mevcut dağıtım ağını kaybetti, ya da bim gibi marketlere çalışan fason bir firma haline geldi.. ne bileyim.. ama bir görsem tekrar, kolilerle alırım şerefsizim..

şu anda piyasada limonlu ve hindistan cevizlisi bulunmakla beraber hala çok ucuz olan çikolata.

hem ucuz, hem de güzel ürünler kategorisinde başa oynardı, ya da küçükken bize öyle gelirdi. bayramlarda elimize geçen kırmızı 20 bin liralık banknotun çoğu bu çikolataya ayrılır, kalanlarla da akvaryumcudan tanesi bin liraya çöpçü baliği alınırdı.

yana yakıla her bakkala girdiğimde endişeli gözlerle kasanın civarındaki abur cuburlar içerisinde aramama rağmen uzun süredir bulamadığım, fiyat-performans delisi, kolayca yenen ve lezzetinden ödün vermeyen çikolatam.
not:instanbul avrupa yakasında nerelerde bulabileceğim konusunda yardımda bulunmak isteyen sözlük eşrafına şimdiden teşekkürü borç bilirim.

teras adlı gıda firmasının halen üretip, sattığı çikolata. taşra kentlerinde, köylerde, kenar mahallelerde rahatça bulunabilir. fiyat 50 ykr'dir.

edit: 5 ykr'dir.

cüneyt arkının lakabı.

(bkz: cüneyt kaşeler)

ilkokul zamanlarında ele geçen harçlığın büyük bir bölümünün göz kırpmadan uğruna harcandığı çikolata. portakallı oluşundan mıdır nedir, ağza atıldığında enfes duygular verirdi insana. bakkala(bizim zamanımızda market pek yoktu) gidildiğinde avuçla alınabilen en güzel şeydi. ne zamandır gözlerim bir markete(artık bakkallar kalmadı eskisi gibi) gittiğimde anında cino arar. fakat eskisi gibi öyle rafın en güzel köşelerinde değildir. rafta bile değildir.
deli gibi de özlenmiştir ayrıca. eski günleri yâd etmek adına, bir yerlerde karşıma çıkınca koliyle alacağım ilk şeydir.

alman çikolatalarının olduğu raflara hiç uzanamamış " fakir ama gururlu" çocukluğumuzda cebi yakmayacak kadar sıcak, gözden kaçmayacak kadar turuncu , kayısı ve portakal tadında bir anı.

not: ayrıca efsane geri döndü. ambalajı daha açık renkte.

gün itibariyle bizim mahallenin bir yerlerinde hala varlığını sürdüren bakkalda bulduğum efsane...

uzandığımda elime gelen iğrenç örümcek ağı ''çüş lan tee o zamandan mı kalmış bu ne''şeklinde sesli düşünmeme sebebiyet vermiştir...yüzüme bakan bakkalcı amcaya 'bunlar yeniden mi üretilmeye başlanmış,artık hep satıcak mısınız' diye sorduğumda ise ''yeni aldım onları ben biterse yine alırım ''cevabını almışımdır...sonrasında çılgın bediş dansı yaparak bakkaldan çıkarken cinoyu büsbütün ağzıma atmışımdır ve ilkokul yıllarıma dönmüşümdür..

ev arkadaşımın çektirmiş olduğu bir fotoğrafına " eti cine benzemişsin" yorumumdan sonra onla yaşamaya devam eden lakabı..

tüm zamanların en konsantre ve tropik çikolatasıydı gözümde çocukken, önce alışveriş sonra fiş reklamlarına konu olan bakkalların, çalışmayan yazar kasasının yanı başındaki kare kutusunda, para üstünü değerlendirmek için her defasında türlü cin fikirlerle akla giren çikolataydı bu.

uzun aramalarım sonucu bulduğum, dalga geçtiren içi kayısılı ufacık güzel çikolata.
-cino var mı?
-nerden çıktı cino abla
-ya benim cino bulmam lazım var mı söyle he birde yumiyum
-noldu abla çocukluğuna mı dönücen bunları yiyerek yoksa 90 lara dönüş partisimi
-hehe

bu sabah tesadüfen karşılaştım kendisiyle bir bakkaliyede. on sene önceki gibi hala portakallı ve mükemmel. yedim yedim iki kere ısırdım bitti zaten. böyle küçükmüşüm gibi hissettim. çilek alıcaktım pazardan onu da unuttum. pazar yeri benim evimmiş gibi geldi. fırat oldum bildiğin. bir iyimserlik, bir yavşaklık sorma gitsin. yılların özlemi iki ısırığa sığmadı tekrar hayatıma girmelerini bekliyoruz. bakkal olur market olur göreyim yeter ki.

eskiden porsiyonları daha büyüktü diye düşünürken bir baktım ki ben büyümüşüm.

(ve kirlenmiş dünya)

çeliktepede yeni taşındığım evin karşısısındaki küçük bakkalda bulduğum ve bana deli sevinci yşatan müthiş lezzet.

kayısılısını bulduğum an koliyle alacağım çikolatadır.

az da olsa rastlanılır hala ve müthiş mutlu eder insanı. bir anda geçmişe gider, saçları iki yandan toplanmış küçük bir kız olup bakkala koşar sevinçle eve dönersiniz.yanın da yumiyum da varsa değmeyin keyfe! kayısılısının tadı müthiştir! çocukluğum...

portakallı çikolata. ilkokuldaki kantin kuyruğu. hey gidi.. ayrıca bunu hatırlayan bunu da hatırladı:
(bkz: forvet)
lila gibi pembe gibi renkli pakette bisküvili çikolata. hatırladınız di mi? nolur hatırladım deyin.