havasıyla suyuyla istanbulun göbeğinde, hem içeriden hem de dışarda duran bir yerdir. merkeze yakınlığı, sosyal hayata yakınlığı, rahatlığı, zaman zaman manzarası ile bambaşka bir muhittir. yaşam tadı vardır orada, belki de ankaranın kuruluğundan gelmekten gelir o tat.
pahalıdır ancak nişantaşı olmamıştır-daha.
1980 sonrasında travestilerin ve hayat kadınlarının sığınağı olan cihangir 1990'ların ortalarından itibaren oyuncuların, yazarların, diplomatların, gazetecilerin, yönetmenlerin, reklamcıların vb buluşma mekanı olmuştur. tarlabaşı ise travestilerin olmuştur.
tabi bazı tatlı su entellerinin de bu mahalleden çıktığı görülmüştür. örneğin sinan çetin önceleri cihangirde emlakları toparlamış, ardından platoyu buraya kurmuştur. sonra ayn rayd'ı türkiyeye tanıtmış, sol soslu söylemiyle liberalizmin önde giden "entel"lerinden olmuştur.
güzeldir cihangir, zaman zaman yaşanasıdır; farklıdır. ama farklılık mahalle dışına çıkılmadıkça aynılıktan ibaret olur. en iyisi biraz cihangirden içeri biraz da cihangirden dışarı yaşamdır. ancak her haliyle yaşam burada bir güzeldir. tatlı su entelleri de mahallelerinden çıkmalıdır zaman zaman.
tek kelimeyle ayrıcalıktır.
bu eylemi yapanlarda genel olarak "göt kalkması" enfeksiyonu görülür.
son zamanlarda bir "artistik" göstergesine dönüşmüş olay.
az biraz parayı bulan, işini sağlama alan bu semte koşuyor arkadaş. tamam yeri süper, şehrin göbeğinde. herkes ister belki böyle bir yerde yaşamak. fekat!!
bunu bir gösteriş aracı olarak kullananlaradır benim lafım. sırf laf arasında " ben de cihangirde oturuyorum işte yeaa " diyebilmek için buraya taşınanlaradır. durup durup bunu söyleyenleredir. geç saatte taksimden evine dönemeyen kızlara " bende kalabilirsin istersen bu gece " diyerek eve atma hayalleri kuranlaradır.
adam olun lan! bu kadar.
