metis yayınları'ndan çıkan orhan koçak'ın "imgenin halleri" adlı kitabının içindeki üç deneme yazısından birinin adı. diğer iki denemelerin adı "mithat şen'in çıplaklıkları" ve "o uzun, geriye bakan eğim"dir. yazar kitapta mithat şen'in resimleriyle konuşur. ilk bakışta tuhaf ve bilmece tadında olan resimleri sadece kendi yönünden anlatmaz, kitapta resimler adeta kendilerini anlatır. kendi kendine konuşan resimlerin serüvenlerine tanıklık ederiz böylece. orhan koçak kitapla ilgili şunları demiş "yapıta bazı sorular yöneltiriz, ama bulduğumuz cevabın başlangıçtaki soruyu silmesi de mümkündür. bir bilmecedir yapıt, bilinmeyen ve bilinmek istenen şey. yorumcu, yapıtı yorumlarken saydamlaştırır da onu. yapıtın bilinme isteğine uyuyor, onun gereklerini yerine getiriyordur; ama bu saydamlaşma yapıtın sorusunun (bir soru olan yapıtın) kaçırılmasına da yol açabilmektedir. adorno, dönüp arkasına baktığında hiçbir şey göremeyen kişinin durumuna benzetmişti bunu: birinin gözlerini sırtımızda hissetmişizdir, başımızı çevirip bakarız ama kimse yoktur, önümüze döndüğümüzde aynı duygu yine başlar. mithat şen'in resimleriyle uğraşmak da böyle bir deney oldu benim için..." bir yapıta soruyla bakmayı ve sorunun cevabını ararken yapıtın güzelliğini gözden kaçırmayı alışkanlık haline getirenler mutlaka okumalı. belki sorunun cevabını ararken, bir gün cevabın sorusuna rastlayabileceklerini de görürler.
