cevabı evet olan sorular sormak  

cevabının evet olduğunu bile bile sırf laf olsun diye sorulardır...örneğin, insanın sıkça kendisine sorduğu "malmıyım neyim?" gibi.

insanın pffffffff öffffffff şeklinde sesler çıkarmasını sağlayan bir eylemdir. örneğin eve girerken anneler "ah oğlum geldin mi" diye sorarlar , hayır gidiyorum diyince de gerçek sanıp "nereye ?" diye devam ederler.

uyuyo musun, ya da televizyon izlerken gelip napıyosun diye soranlar da ayrı güzel insanlardır.

(bkz: retorik soru)

eğer cevabın evet olduğu soruyu soran kişiye önceden malum olmamışsa, yapılması mantıklı olan eylemdir
hem cevabı bilindiği halde sorulan soruların bile bi anlamı vardır; kıçınızla güldüğünüz o insanlar ya bi muhabbeti başlatmak ya da sessizliği bozmak için konuşuyorlardır zaten ve ben bu kutsal amaca saygı duyar; ağzımı eğmeden tavır trip yapmadan cevap veririm bu misyon insanlarına..

cevabı evet olsada karşı tarafın ağzından çıkan kelimenin hayır olabileceği sorular sormaktır. misafirliğe giden utangaç insanlar ev sahibinin "ister misin" ile başlayan sorularına ne kadar istese de "hayır" diye cevap verir.

(bkz: çikolata ister misin)
(bkz: yavrum karnın aç mı)
(bkz: bilgisayarı açayım mı)

(bkz: erkan yolaç)

eski bir güldürü programındaki saçma sorulara saçma cevaplar adlı bölümü hatırladım bir anda..

hede hödö değil mi şeklinde varsayımlara dayanan sorulardır.
*gazete okuyorsunuz değil mi?
-ee şey, ta-tabii evet...
*eşinizi bedenen bir defaya mahsus aldattınız değil mi?
-şşimdi bu özel oldu ama evet böyle bir durum olmuştu bir kere...
durumun anormalliğini o an kavrayamıyorsunuz ve evet çıkıveriyor. öyle bir şey olsa da olmasa da... ha bir de şartlı reflekssel cereyan eden diyalog vardır ki:

*siz haydar kızı aynur, kerim'i hiçbir baskı altında kalmadan kocanız olarak kabul ediyor musunuz?
-evet...

cevabın evet olduğunu bilmemek ve cevabı öğrenmek istemekten kaynaklanıyodur.