ceci n est pas une pipe  

belçikalı gerçeküstücü rené magritte'in pipo çizip altına "bu bir pipo değildir" yazmış olduğu eseri.

ayrıca bu eseriyle foucault'yu çok etkilemiş,adama "bu bir pipo değildir" 'i yazdırmıştır.

eserin asıl adı "imgelerin ihaneti"dir (la trahison des images). en filozof sanatçılardan olan magritte'in bu ve benzeri eserleri göstergebilim çerçevesinde incelenmelidir. (bkz: roland barthes)

"« ceci n'est pas une pipe, mais le dessin d'une pipe », « ceci n’est pas une pipe mais une phrase disant que c’est une pipe », « la phrase: « ceci n’est pas une pipe » n'est pas une pipe »; « dans la phrase « ceci n'est pas une pipe », ceci n'est pas une pipe: ce tableau, cette phrase écrite, ce dessin d'une pipe, tout ceci n’est pas une pipe »."

"« bu bir pipo değildir, ama bir piponun resmidir », « bu bir pipo değildir ama bunun bir pipo olduğunu söyleyen bir cümledir », « « bu bir pipo değildir » cümlesi bir pipo değildir »; « « bu bir pipo değildir » cümlesindeki bu, bir pipo değildir: bu tablo, bu yazılmış olan cümle, bu pipo resmi, tüm bunlar bir pipo değildir »."

michel foucault, 1973

çevirmen notu: merhaba. naber? ben çevirdim onu vurgulamaya çalışıyorum.

michel foucault nun 1973 yılında yazmış olduğu,ilk türkçe baskısı 1993 de yapılmış, son olarak da 5. baskısı 2004 de yapılmış, yky den çıkmış olan, selahattin hilav tarafından türkçeye çevirilmiş kitap.

resimde bir pipo değil de bir şapka olsaydı anlamından ne kaybederdi? bir şapkaya benzemeye çalışan bir resmin altına "bu bir pipo değildir" yazmakla, bir pipoya benzemeye çalışan bir resmin altına "bu bir pipo değildir" yazmak arasındaki farktır önemli olan. mantık olarak bir pipo resminin altına bu bir pipo değildir yazmak hatalı değildir çünkü o gerçekten bir pipo değil sadece bir resimdir. resmin bir pipo resmi olmasının bir pipo olabilirliği yönünde hiçbir etkisi yoktur. içine tütün dolduramadığımız her hangi pipo şeklindeki cisme pipo demek yasak olamasa da mantıksızdır. çünkü "bu" bir pipo değildir. peki göstergeler evreninden çıkıp gerçeğimize döndüğümüzde, bir saate saat diyebilmemiz için, daha doğrusu onun gerçekten bir saat olabilmesi için zamanı yaklaşık olarak doğru göstermesi zorunlu mudur? işlevsel nesneler işlevselliklerini yitirdiklerinde de hala aynı nesne olmaya devam edebilirler mi? bir saatin saat olabilmesi için ona benziyor olması yeterli midir? dil nerede biter, gerçek nerede başlar?

(bkz: http://www.flickr.com/...)

( herr willem frankreich yüzünde hınzır bir gülümsemeyle pipo içmekte olan freuda yaklaşır)

- üstad bakıyorum pipo içiyorsunuz

+ bu bir pipo değildir

- fakat üstad nasıl olur. işte ağzınızdaydı az önce. dumanı tütüyor

+ puro ulan ayı. puro


çevirmenin notu: hocam çok özür dilerim. hep karışır bunlar bende. seni de yaktık

rene magritte'in bir pipoyu olabileceği en gerçekçi şekilde çizdikten sonra söylediği söz "bu bir pipo değildir"

gerçeklikle, gerçeğin yerini alan simulakrın çekişmesinin resmidir. o bir pipo değildir evet, bir pipo resmidir ama soracağınız herkes "bu ne?" sorusuna "pipo" diyecektir (yolda foucault'u göremeyeceğiniz varsayılarak), bu simulasyonun gerçeğin yerini almasıdır. bunu güncele taşıyacak olursak: bu bir sözlük değildir, burada yazılanlar da yazı değildir. denebilir mi? neden olmasın?

(bkz: jean baudrillard)