kız arkadaş potansiyel dişisine hitap edildiğinde kafa yarılması & bilimum travmatik durumlar baş gösterebilir. kullanımında dikkat edilmesi gereklidir. dengesiz kişilere sarfedilmesi gereken durumlarda doktor tavsiyesine başvurunuz.
yapılmış/yapılabilecek en acıklı film. yok "amelie'de kör adamı karşıdan karşıya geçirirken çok ağladım", yok "truman show'da göz pınarlarım kurudu" vs hava civa kalır yanında.
tarık akan, halit akçatepe ve akan'ın kardeşi rolünde kahraman kıral'ın döktürdüğü ağlatan, insanın karnı kasılıp, göğsü sıkışarak izlediği bir film. akan ve akçatepe'nin kahraman'ı mutlu edecek bir yemek parası için kan sattıkları sahne ile finaldeki televizyon sahnesinde, bugüne kadar yaşadığım birçok kayıp ve acı kadar üzüldüğüm başyapıt. ertem eğilmez yönetmiştir filmi. unutmadan ekleyeyim çok çok arıza, hüngür hüngür ağlatan bir film müziği vardır.
imdb yorumu ise her şeyi açıklıyor:
"the peak in turkish drama"
canım kardeşim...
bak senin ellerinde hayatımız...
uçan kuştaki güzelliği kaybettik... hastayız...
çok sıkıldım ağlamaktan... durmaktan...
bu ahlaksız oyunlara devam etmek günah... günah...
türk sinema tarihinin tartışmasız en duygusal filmlerinden biridir bu yapıt..kemal sunal'ıda çok kısa bir karede bu filmde görürüz.kahraman kıral'ın oyunculuğu ortalıkta dolaşan ben oyuncuyum diye ahkam gezen çocuklara hatta ve hatta büyüklere bile ''oyunculuk dersi'' olarak izlettirilecek niteliktedir..ayrıca bu kadar mükemmel bir yapımın kanallarca alakasız saatlerde yayınlanması televizyonların çok büyük bir gafletidir.
filmin yıldızı kahraman kıralın seneler sonra aynen filmdeki hastalığa yakalanıp büyük acılar çektiği ve (emin değilim ama) belki de hayatını kaybettiği düşünülünce insanı daha da ağlatan film.
ayrıca şimdinin g.tü kurtarmak için can kardeşini satanlara tezat olarak, kardeşine basit bir yemek yedirmek için kendi kanını satanların olduğunu hatırlatan filmdir.
tarık akan'ın zengin ve çapkın genç rollerinden sıkılması ve ''bunlar benim kişiliğimi yansıtmıyor, daha farklı bir rolde oynamak istiyorum!'' demesi üzerine çekilen filmdir. ertem eğilmez tarık akan'a başka rollerde oynarsa gişe yapmayacağını söyler, fakat tarık akan ısrarlıdır. eğer gişe yapmaz ise eski rollerine döneceğini söyler ve film çekilir. ertem eğilmez'in dediği olur ve film gişe yapmaz. tarık akan ise bu tarz senaryoların olduğu filmlerde oynamak istediğini söyler ve ertem eğilmez ile karşı karşıya gelir. tarık akan'ın bu inadı onu belli bir süre işsizliğe iter ve daha sonra arkadaşlarıyla birlikte, kendi paralarıyla çektikleri maden filminin kopyasını (zaten tek kopyaları vardır) anadolu'ya götürürken, o sırada hapishanede olan yılmaz güney'i ziyaret etmesiyle kariyerinde yeni bir sayfa açılır. belki bu film olmasaydı yol ve sürü filmlerinde tarık akan'ı göremeyecektik.
cahit oben'in müziğini yaptığı bu film benim için en anlamlı türk filmlerinden birisidir.
duygu sömürüsü yapmayan ama özellikle de müziği yüzünden çok ağlatan eski bi türk filmi. evet, duygu sömürüsü diildir bence, çünkü filmin genelinde gerçekçi bi hava vardır, sadece herşeyi olduğu gibi gösterir, üzülüp üzülmemek size kalmıştır.
ayrıca hiçbi yerde vcd'si ya da dvd'si bulunmayan filmdir, hani olmaz da, olur da elinde bu filmin bi kaydı olan varsa lütfen bana ulaşsındır..
yapılmış en acı filmdir bence.. bunun yanında babam ve oğlum bile yalandır... düşününce insanın boğazına birşeyler düğümleniyor ,hakkında yazmak istedikleri uçup gidiyor. geriye hafızalardaki görüntüler kalıyor.insan tribe bağlıyor gece gece...
"oooff amma da sevinecek kerata! kahraman... kahraman? bak televizyon aldık..."
bir türlü izleyemediğim film. duygusal filmleri izlerim aslında ama kardeşim olduğundan dolayı mı bilemiyorum ama bu filmi izleyemiyorum, içimde bir şeyler düğümleniyor, gözlerim doluyor. bu kadar sade ama etkileyici film az bulunur. sonunda gözyaşları içinde "kahraman hiç değilse bir kere olsun izleseydi de öyle ölseydi bari" derken bulursunuz kendinizi. ama işte dediğim gibi bir kere izledim, bir daha izleyemiyorum.
incelemelerim sonucunda youtubedan tamamının izlenebileceğini gördüğüm film. insan durup dururken ağlamak ister falan ya da kendi acılarının ne kadar boktan olduğunu, aslında çok daha büyük dertler olduğunu görmek ister açar izler bu filmi. öyle bir filmdir işte.
tek bir sözün dahi yapmacık söylenmediği, müziğinin insanı alıp götürdüğü, hayatın kahpe anlarını iyi yansıtan başyapıt. filmin sonunda 'neden uyandırmadınız kahraman'ı.. neden?' diye kahrolurken bulur insan kendini. her kare oyuncuyum diye gezen sosyetik karın ağrılarına ders olur.
