camın buğusuna yazı yazmak  

yalnızlığın ve kimsesizliğinin simgesidir.

yazı yazıp içini dökmek istemeyen bünyelerin, önce elin serçe parmak tarafındaki dışını basıp sonra üstüne parmakla üç nokta koyarak hayvan patisi çizmeye yöneleceği eğlence biçimi.

en çok gitme kal ne olurlar,düşer parmak uçlarına...

cama yazı yazılır ama o camın buğusu yazı yazıldıktan sonra damlacıklar halinde yazıyı dağıtır. hele bir de depresif bir döneminizde cama derin anlamlar taşıyan sözler yazdıysanız bu damlacıklar içinizdeki öfkenin de "ben de buradayım" demesine sebep olur ki sonuç pek de iç açıcı olmaz, yazdığınıza yazacağınıza pişman olursunuz. en iyisi ağla rahatla, duygularını camın buğusuyla ifade edeceğim diye uğraşma.

sevişmekten odadaki sıcaklığın artması sonucu oluşan buhara yazı yazma eylemi.

(bkz: devam)
(bkz: malt)

otobuslerdeki camın buğusu genelde insan nefesinden kaynaklandığı için yazı yazıldıktan sonra ellerin yıkanması gerekir. o ne öyle be, tükürük resmen, iğrenç.

edit:
şaka lan şaka, ilahi bu kadar korkacağınızı bilsem yazmazdım iğrenç diye.
bak şimdi, aslında tükürük değil valla, şekerli su o. parmağını sür bak bi tat bakalım nasılmış tadı.

ne alemsiniz be, tükürük lan o! sizin inkar etmeniz bunu değiştirmicek ki? hayır o değil otobüslerin steril olduğunu sananlar falan var aramızda heralde.

yok ondan sora kuş gribi, yok efendim hepatit. olur tabi bu kadar pis leş insanlar oldukça.. gidin ellerinizi yıkayın simdi! hade.

hiç bir zaman gerçekleştirmediğim eylemdir.bunun yerine pati yapardım ben.camda bir hayvan yürümüş izlenimi olurdu.oysa ellerimdi onlar ama çizdiğim hayvanların elleri yoktur.ayakları vardır.dört ayağı da ayaktır.yani onun yerine dört ayakları vardır.aslında elim ayağımdır o vakit.ayağımsa elim,camda yürüyen ben miyim.yoksa ben hayvan mıyım,he?

(bkz: jaded)
(bkz: aerosmith)

pek bir duygusal olunması gerekmeyen fakat insanı küçüklüğünde servis camında bir şeyler karaladığını hatırlatan duygusal şey.

tutmayın beni ağlıcam şimdi

intihar etmeden önce arkamızda bizi tanıyanlara mesaj veme biçimi olabilir. lakin bulmaları biraz kasabilir.

(bkz: constantine)

(bkz: beni yıka)

_____________________________________________________________________
_______~~~______~~~______~~~_________~~~~~~~~~~~_______~~~_____
________~~~___~~~______~~~_~~~______~~~~~~~~~~~_______~~~_____
_________~~~_~~~______~~~___~~~_____________~~~_________~~~_____
__________~~~~~______~~~_____~~~___________~~~__________~~~_____
___________~~~~______~~~~~~~~~~~_________~~~___________~~~_____
___________~~~~_____~~~~~~~~~~~~________~~~____________~~~_____
___________~~~~____~~~_________~~~_______~~~____________~~~_____
___________~~~~___~~~___________~~~_____~~~_____________~~~_____
___________~~~~__~~~_____________~~~___~~~~~~~~~~~____~~~_____
___________~~~~_~~~_______________~~~__~~~~~~~~~~~____~~~_____
____________________________________________________________________

eğer cam buhulu değilse cama hohlanıp zemin oluşturulduktan sonraki hareket

beatrix kiddo'nun, hattori hanzo'yu, kılıç yapmak için ikna ettikten sonra hanzo san'ın odadaki küçük küçük camlardan kendisine en yakın bulduğu cama icra ettiği sanat. o buğuya bill yazıp gözden kaybolmuştur. ha, tabi beatrix durur mu, yapıştırmış cevabı, o buğudaki yazının bile var oluşuna izin vermeyip hemencecik silmiştir o buğudaki bill'i. o değil de bu spoiler nereye koyuluyordu ? sona mıydı ?
(bkz: kill bill volume 2)

yapmaktan kendimi asla ve asla alamadığım kişinin kendisini ifade etmesinin en güzel yolu. mesela ne zaman buğulu bir belediye otobüsü camı görsem i am the walrus yazmaktan alamam kendimi yapamıyorum.

düşüncelerin çığlığı kulaklarınızda yankılanırken yanından geçtiğiniz bir pencerenin, kapının buğulandığını gördüğünüzde yapacağınız eylemdir. içinizdeki hüznün daha ağır basması, kafanızdaki soru işaretleri, tepkiler vs. işte bütün bunlar camın buğusuna yazı yazmak için bir neden. eğerki sevgiliniz varsa, onu kendinizden çok seviyorsanız, yazacağınız yazı sadece sevgilinin ismi olacaktır.

sevgiler.

(bkz: kill bill)

bir de buğulu cama küçük ayak izi yapma modası vardır ki akıllara zarar bir eylemdir. şu şekilde oluyor ki, ilk önce sağ veya sol elimizi yumruk yapıp sanki dizilerdeki gibi veya alacaklı gibi kapı çalma şekliyle (baş parmağımız yüzümüze dönük şekilde) yumruğumuzu cama bastırırız. ardından sıra parmakları yapmak gelir ki bir önceki komplike harekete göre çocuk oyuncağı bir iştir. isteğe göre 4 veya 5 parmak izi yaptıktan sonra ayak izimiz kullanıma açılmış olacaktır.

romalıların bir sözünü desteklemeyen olaydır.

(bkz: söz uçar yazı kalır)

tahtaya, deftere, ekrana yazmaya benzemez. bir defa en ince parmak bile kalın punto çizer bu durumda camın boyutunu ne kadar abartılı hayal edersek edelim, ancak birkaç kelimeyle sınırlı olacaktır, yahut bir şekil, ya da bir imza...

yalnızlığın dibe vurduğu, can yaktığı andır. duyguların camdaki buğuya yansıdığı andır. söylenmek istenenlerin içte kaldığı, artık taşıp ulaşmak istediği andır..

bazen garip bir tebessüme sebebiyet verir. istem dışı yazılan bir tek isim garip garip gülümsetir sizi. bir cam buğusuna ne yazılır diye düşünenler varken, sizin koca yüreğinizi oraya dökmeniz şaşırtır sizi.

otururum camın kenarına en hüzünlü olduğum zamanlarda. sonra bakarım gözlerimi hiç kırpmadan bakabildiğim kadar uzağa.. içli bir şarkı söylerim içimden, seni düşünürüm. seni düşünürken aldığım her nefes buğu olarak yansır cama. yetinmem adını yazarım.. bir kalp çizerim çocuk gibi. ok çıkarırım iki yanından. harfini yazacakken dururum başım öne eğik.. artık yanımda olmayışın engel olur bana. dişlerimi sıkar silerim tüm yazılanları.

sen varken daha anlamlıydı camlara ismini yazmak. buğu yokken seninle dolu nefesimle buğu yapıp adını yazmak daha anlamlıydı. adını görünce oluşan tebessümden sonra telefona sarılıp, sesini duyup adeta havalarda uçmak daha anlamlıydı... sen gidince cam kenarları haram oldu bana. içimden gelirde yazarım diye korkar oldum.

sen tek başına gitmedin. en çocuksu duygularımıda söküp gittin beraberinde. camlar boş kaldı. buğularda adın yok bundan gayrı..

(bkz: camın buğusuna amına koyim yazmak)

resim çizmek ile süslenilebilecek her yaşa ait sevilen bir uygulamadır. hangi yaşta olursanız olun, "camı leke yapacaksın" fırçalamasıyla karşılaşılması muhtemeldir. ne de olsa anne her zaman anne, çocuk her zaman çocuktur.

yapılmamalıdır zira annem camda iz bıraktığını, bunun sonucunda da tüm camın silinmesi gerekeceğini söylemiştir. yani annem sayesinde küçüklükten vazgeçtim o romantik sevgi pıtırcıklığı olayından. bir esprisi yok.

cam silinmediği taktirde yazılan yazı bir yıldan fazla cam üzerinde okunaklığını korur ama değişik açılardan bakmak lazım.

(bkz: denedim oradan biliyorum)
(bkz: belki hala duruyordur)