bulunulan mekandan kalkmaya hazırlanırken hesabı kapatma esnasında meydana gelebilecek,bir insan için yerin dibine girildiği an olarak kayıtlara en ön sıradan girmesi muhtemel olay.daha da vahim olanı ilk kez buluşulan bir kız arkadaşın yanında centilmenlik ve prestij gereği elin cebe atıldığı an yerle bir olmaktır.
vücuttaki toksinlerin stres altında atıldığı andır. hafif bir adrenalin dalgalanması da yaşanır.
paraya ihtiyaç duyulan andır.
(bkz:
yazık)
kötü bi an. gayet kendinden emin bir edayla çantana uzanıyorsun, paşa paşa ödemeni yapıcaksın böyle. birden süre uzuyor. satıcı / mekan sahibi gergin bi bekleyişte. derken senin o suratının aldığı koyu lila renk, aslında bi yanlışlık var denizde kum ben de para ifadesi her şeyi açıklıyor. sıçmak için bir nedenin oluyor.
zor anında yanında ol(a)mayan paranla rezil olduğun andır.
bir kere başıma gelmişti. bir dostla dürümcüye gitmiştik. o ısmarlayacaktı. sonra hooppa "unuttum cüzdanı" deyivermez mi. haliyle bize kaldı iş. bu sefer ne beğenirsiniz. ben de unutmuşum. sonra garson hesabı isteyince söyledik tabi. bu da mekan sahibini çağırdı. allahtan adam anlayışlıymış. hepimizin başına gelebilir falan dedi. üstüne bi de çay içer misiniz dedi. hakkaten peygambere rastgelmişiz. o günden kelli dikkat etmeye çalışıyoruz işte.
cüzdanını dışarıda oturduğu bir bankta unutmanın yanında çok daha az can sıkıcı bir durumdur cüzdanı evde unutmak.üstelik cüzdanınızın bulunduğu haberinin üzerine gittiğiniz karakolda ki memurun size kimlik sorması ve tüm kimliklerinizin cüzdanda olduğunu söylemek daha komik ve içler acısı bir durumdur.
(tosbağa, 18.10.2009 00:50 ~ 00:52) okul girişinde ki güvenlik görevlisine öğrenci kimliğini göstermeye yeltentiğin andır.
not: aslında bilinen bir fıkranın/olayın değiştirilmiş halidir:
mekan restoran. kadın ve erkek yemek yerler. sonra hesap gelir:
adam: hay allah cüzdanımı evde unutmuşum.
kadın: e iki sokak aşşağıda oturuyorsun. gidip alıver.
adam: iyi ama evin anahtarı da cüzdandaydı.
akabinde hesap kadına kalır gayet tabii.
