şu an içinde bulunduğum durum olmakla beraber bir insanın göt gibi ortada kalmasının en zorlu örneklerindendir. evinde geceleri çalışan ve normal bir metabolizması olan bir insan olarak geceleri gayet doğal olarak acıkan bir insanın hazin çığlıklarıdır.
bu insan geceleri acıktığında atıştırmak üzere gider bir ton para harcayıp ton balığıydı, baharatlı ezmeydi, nutellaydı, kaşardı bir ton şey alıp buz dolabına tıkıştırır. tek maksadı acıktığı zaman uzun uzun uğraşmadan 5 dakika içinde hazırlayabileceği şeylerle karnını doyurmak ve sabah olana kadar mide asitleriyle cebelleşmemektir.
uzun vadeli planları yaparak 20 günlük
kayıntıyı buzdolabına tıkıştıran fakat kısa vadeli planını yapmayıp gece yemek üzere bir tane fazladan ekmek almayı akıl edemeyen bu angut acıkıp bilgisayarından uzaklaştığında ve homer edasıyla buzdolabının kapağını büyük hayallerle açtığında orgazmın doruklarına ulaşır. lakin kazın ayağı öyle değildir. ekmek kutusuna yönelende bir de bakar ki, o mis gibi baharatlı ezmeyi sürüp üzerine birkaç dilim salam ekleyeceği şey yoktur.
göt gibi kalır ortada, elinden oyuncağı alınmış çocuk gibi gözleri dolar, bakakalır.
kısaca:
orospu çocuğudur.
edit: bana artı verme, bana ekmek ver!
