|
|
- bir olayın çok kötü bir sonuca gittiğini belirtmek için kullanılan deyim yada deyimimsi.
- aziz nesin'in mükemmel öykülerinden biri.
- (bkz: buyrun halil ibrahim sofrasına)
- dördüncü murad zamanından kaldığı rivayet olunan söz. şöyle ki;
efendim, malum olduğu üzere sultan dördüncü murad, kendisi de müptelası olmasına rağmen, şarap, tütün, enfiye ve bilumum keyif verici maddelerin içimini men eylemiştir. ahali görünüşte bu yasağa uysa da kahvehanelerin arkasına yapılan izbe odalarda, fare deliklerinde bu melanetin envaı içilmektedir. kendisi de azılı bir tiryaki olan sultan hazretleri bu durumu az çok tahmin edebildiğinden tebdil kıyafet eylemeye karar verir ve kendisini ahali arasına atar. bir kahvehaneye girer ki millet arkalarda bir bölmeye sığışmaya çalışmaktadır. bir de girsin ki ne ola; millet enfiyeleri çekmekte, nargileleri fokurdatmaktadır. kendisi de bir köşeye ilişir ve bir nargile söyler. haziruna bir selam çakar. içlerinden birisi hoşbeşe başlar. bir iki lakırdıdan sonra ismini sorar. sultan hazretleri nargileden bir nefes çektikten sonra isminin "murad" olduğunu söyler. adam "acaba mı" derken "başında da sultan var mı yoksa?" diye sorar. "var efendi var, ben sultan murad'ım" sözünü işitince tütün kokusu altında kendinden geçmiş ahaliye döner ve vaziyeti özetler: buyrun cenaze namazına...
|