burs  

hakedenin alması istenildiğinden dolayı ince elenip sık dokunur burs almaya hak kazananlar..

olmaması durumunda birçok öğrencinin de ortalıktan birden bire yok olacağı maddi yardım.

itünün verecez diye kandırdığı, sonra da yeni yasayı bahane ederek 2004 girişli öğrencilere başarı bursu olarak beş kuruş vermemesi sonucunda birçok öğrencinin "nasıl olsa okuldan bursumuz var" diye düşünerek başka yerlere başvurmaması sonucu telef olması nedeniyle "itünün sadece öğrenci çekmek amacıyla verecez diye heryerde gösterip sonrada isim üstünde bıraktığı hede" olarak tanımlanabilir.

öğrencinin can damarı...

öğrenci maaaşıdır. ayda bir ya da üç ayda bir yatan şekilleri bulunmaktadır. yattığı zaman öğrencinin yüzünde güller açar ama yattıktan 10 15 gün sonra bitmesiyle hüznün doruklarına ulaşılır, artık açlık ve sefalet vardır.

diş hekimliği fakültesinin en pahalı bölüm olduğunu öğrendikten sonra fellik fellik aradığım höde.aranızda bill gates kıvamında insanlar varsa bekliyorum mesajlarınızı.

(bkz: sözlük bana burs bul lan allahsız)

hiç burs alamayan biri olup nereye başvuracağını bile bilmeden burs arayan kişi olarak yardım bekliyorum.

(bkz: sözlük bana burs bul lan allahsız)

isteyenin bi yüzü vermeyenin iki yüzü karadır, düşüncesiyle hareket edip bu sene bulabildiğim bütün kurumlardan istediğim yardım olayı .. artık burs istiyorum baskılı t-shirt giyip gezicek seviyeye geldim..

ihtiyacı olmayanlara da bolca verilmesinden dolayı gerçekten ihtiyacı olanlara verilemeyen şey. ödev yapmak için bilgisayar arayan, hoca ödevleri elde yazabilirsiniz dediğinde sevinen, dört seneyi üç gömlekle geçiren, bir cep telefonu bile olmayan, lisede giydiği botu hâlâ giyen okul birincilerinin olmasını sağlıyor bu durum. bazıları da amerika'da bursla okuyup iki sene sonra gemi alıyor.

bir öğrenciyi kötü adamlardan korumanın yollarından biri.

tamam burası itü sözlük ve çoğunluk öğrencilerin. ama aramızda benim gibi bir zamanlar öğrenci iken şimdi maaş sahibi insanlar da var.

sözüm onlara işte:

bütcenizden ayırıp göndereceğiniz bir 25 ytl sizi sarsmaz belki ama oralarda ki bir öğrencinin kötü adamlardan uzak durmasını sağlar.

burs verin.

hele birde yurt dışında euro üzerinden burs almak vardır ki tadından yenmez.

ülkemizdeki envai çeşit sorunun temelinde eğitim eksikliği yatarken, bir derneğin çalışanları ve gönül verenlerinin bir beklenti olmaksızın hiç tanımadığı bir öğrenciye maddi yardımda bulunması o derneğin, ülke sorunları adına, sadece “masa başında vatan kurtaranlardan” olmayıp; toplumsal gelişim için bireysel yatırımlarla, cepten para harcayarak, maddi fedakarlıklarda bulunarak elini taşın altına bizzat koyduğunu göstermektedir.

bu yüzden; o dernekten bizim bir öğrenci olarak aldığımız şey sadece aylık belirli bir para değildir; aynı anda bir sorumluluk bilincidir, aynı anda, “parası olanın, olmayana yardım etmesiyle bu ülkenin gelişiminde katkıda bulunulabileceği” mesajıdır.

daha 17 yaşında bir öğrenci hayal edin; kendisi için bu güne dek gerekli alt yapıyı tamamlamış ve tamamen karakterini oluşturma evresinde… üniversitede okuduğu için bir kariyer yaratmaktayken, aynı anda örnek aldığı bir takım modellerle bir de karakter yaratma aşamasında olacaktır. öğrencilik dönemi en hassas dönemdir, öğrencinin model aldığı kişi/kişilere bağlı olarak o okuldan, paraya tapan, vicdanı taşlaşmış bir doktor/mühendis olarak da mezun olabilir; tersi de…

işte tam bu aşamada evininizden çok uzakta bir şehirde okumaktayken, ailenizin maddi gücü olmadığı için çok sıkıntılı günler geçirirken hiç tanımadığınız birilerinin sizin eğitiminiz için karşılıksız bedel ödüyor olması sizi o tanımadığınız insanlara karşı sorumluluk sahibi yapıyor. attığınız her adımda, öğrencilikte harcadığınız her kuruş parada size güvenenleri utandırmayacak adımlar atmak konusunda dikkatli olmak zorunda kalıyorsunuz. bu zorundalık, derneğin resmi değil; vicdani olarak yüklediği bir sorumluluktan kaynaklanmakta. işte bu yüzden “eğer hiç tanımadığım birileri benim çağdaş ve eğitimli biri olmam için bedel ödüyorsa ben de bunu karşılıksız bırakmamalıyım” zihniyetiyle her fırsatta kendinizi bir adım daha ileri götürmeyi bir borç biliyorsunuz.
çok teşekkür ediyorum burs veren kurumlara. maddi sıkıntıları olan bir genci alıp; çağdaş ve eğitimli bir birey olmayı, düşünmeyi, toplumun refah seviyesi için teorik değil pratik adımlar atmayı kendine borç bilen bir mühendis/doktor /vs oluşumunda katkıda bulunduğu için…
çok teşekkür ediyorum burs veren kurumlara. kendi ihtiyaçlarından artan paraları keyifleri için değil; yurdun çok uzak bir köşesinde hiç tanımadığı bir öğrencinin sıcak bir yemek yiyebilmesi için harcamanın nasıl büyük bir erdem olduğunu görebildiği için…

burslu öğrencilik sistemini dünyada ilk kez karahanlılar uygulamıştır.

(bkz: ibb eğitime destek bursu)

ispanyol yazar miguel de unamuno'nun yazmış olduğu öykünün adı. öyküde işsiz anne ve babanın geçimlerini sağlamak için çocuğunun alacağı bursa muhtaç olmaktadır. bu bursu elde etmesi için çocuğunu gece gündüz ders çalıştıran ve sonunda veremden ölmesine yol açacak kadar kendilerinden geçer bu aile.

öykünün sonunda doktor "herkes birilerini yiyor; biz onu, o da başkasını. tek kalırsak da kendimizi" der ve mutsuz son.

bir derdime derman olduğunu görmedim. topu topu iki adet burs almaya hak kazandım şimdiye kadar; öss sıralamam nedeniyle emniyet genel müdürlüğünün tek seferde verdiği 300 lira ve yedekten listeye girip yine toplu aldığım ibb desteği. ilkini daha okula gelmeden aldığımdan ben değil babam almış oldu. ikincisi de aynı şekilde bir ay başına denk geldiğinden bu burstan da sadece babam faydalandı. babam vergi kaçırma, zarar gösterme şansına sahip olmayan bir memur olduğundan haliyle başbakanlık bursu yerine kyk kredisi alıyorum. burs alamamaktan şikayetçi değilim, şükür geçinip gidiyorum ve ihtiyacı olanlar varken ben hak etmiyorum. ama bir ama var ki sinirime dokunuyor. benimle aynı gelir düzeyine belki daha iyisine sahip olup bilmem kaç yerden torpil, kayırma, kontenjan vb uygulamalarla burs kazanan arkadaşlarım oldu. bu burslarla dizüstü alanlar gördüm. yüzlerine karşı memnuniyetsizliğimi, hakkımı helal etmediğimi ilettim. "ben almazsam başkası alacak" deyip iki asgari ücret kadar burs alanlar başka bursların peşinden koşmaya devam etti. ben de onu diyorum. sen almazsan başkası alacak, alma.

devlet ya da özel kurumlarca verilen eğitim öğretim ödeneği.

(bkz: bursa)

kimisine deli gibi yüklü miktarda verilen. kimi öğrenciye zırnık koklatılmayan hede hödö. (bkz: yazık lan)

babası öğretim üyeliği,annesi de orospuluk mesleğini icra edenlere çıkabilen bir şey.arabasının benzin parası için alıyorlardır.haklılar,dünyanın en pahalı benzinini kullanıyoruz.

uzaklardaki sevgiliyi bekler gibi beklenilen.

annem 21 babam 25 yılını devlete memur olarak vermiş olsa da benim alamadığım hede. ha allah'a şükür geçinip gidiyoruz; fakat durumu benden kırk kat iyi olup da alanlar var. olmasa ve burslar hep durumu benden kötü olan, ihtiyaç sahiplerine çıksa ağzımı açmayacağım.

anne baba ayrı değilse, anne çalışmamasına rağmen okuyan kardeş yoksa çıkmayan hede. anne baba ayrı olacak o anne bir başına asgari ücretle geçinip bir yandan sana bakacak artı okuyan bir tane daha kardeşin olacak ek olarak da kirada oturuyor olcaksın aha öyle çıkıyo işte o burs.

arabası olan adama çıkıp bana çıkmayandır. o formları yalan yanlış mı dolduruyorsunuz anlamıyorum ki.

çoğu yerden alabilmek için deli gibi torpil isteyen öğrenci maaşı. böyle çok fazla tanıdığım var, durumları iyi olmasına rağmen burs alanların çoğu da bu torpiller sayesinde kazanıyorlar bu bursları. bir diğer etken ise siyasi görüş. siyasi görüşünüz burs veren kurumla uyuşuyorsa, tabii ki 10 adım önden başlıyorsunuz. çünkü kimse kendi görüşünde olmayan birini okusun büyük adam olsun, sonra da karşıt görüşü bu ülkede egemen kılsın diye okutmaz. birilerinin şaşırtıcı bir biçimde hala siyasi simge olarak kabul etmemekte direndiği türban bu noktada devreye giriyor tabi ki. türbanınız varsa, tabi ki belli kurumlardan burs almanız neredeyse kesinleşiyor. ha bazı yerlerden almanız da imkansızlaşıyor tabii ki. sadece bu örnek bile türbanın siyasi simge olarak hangi konumda olduğunu göstermeye yeter bence, ama bu başka bir konu tabii ki de.

üniversiteye başladığımda ben de bir sürü yerden burs bekliyordum. öss'de iyi bir derece yapmışım, güzel bir üniversiteye girmişim falan. geleceğin parlak insan adaylarından birisiyim belki de. ama noldu? nerede burslar? yok işte. belki biraz fazla götü kalkmış biri gibi konuşmuş olacağım, ama umrumda değil. gidip dandik üniversitelerde dandik bölümler okuyan, sırf aile zoruyla üniversiteye gidip sırf diplomam olsun diye uğraşan insanlar sırf gelirleri az olduğu için, veya torpilleri olduğu için, veya gelirlerini düşük gösterdikleri için(bir de bu var dimi. serbest meslek sahipleri aslında işsiz!) bir sürü yerden burs kopartıyorlar. sonra gidiyorlar bunları orda burda yiyorlar. okul belki bitiyor veya bitmiyor, emek harcanan bu gençler ne yapıyor?

burs verirken dikkat edilen konulardan en önemlisi nedir? gelir düzeyi mi, yoksa öğrencinin potansiyeli mi? faşist bir düşünce midir bu söylediklerim, belki de öyledir. ama bu konuda tev'in verdiği üstün başarı bursunu çok akıllıca buluyorum. geleceğin liderlerini yetiştirmek üzere verilen ve hayli yüklü bir miktarda verilen burs. gelir durumuna falan bakılmıyor, bakılan şeyler başarı, kişisel yetenekler vs. ve ülkeyi değiştirecek kişiler yetiştirilmesi hedefleniyor. bizim ihtiyacımız olanlar da zaten bunlar değil midir?