insanoğlu'nun koku alma organı olan burnun, herhangi bir kişi veya nesnenin kokusuna olan yoksunluğunu işaret eden ifadedir. kişi burada sanki kendi haberi yokmuş gibi davranarak aslında bir gizemin de dışa vurumunu gerçekleştirir. yoksunluğu hissedilen nesne veya kişiden daha evvelce alınan kokunun tesirinin oldukça uzun süre unutulmadığını ancak bu kokunun, artık eskimeye başladığını ve dolayısı ile yeniden tanımlanması gerektiğini üstü örtük olarak kişi veya nesne ile olan ilişkinin yenilenmesi zamanının geldiğini ifade eder.
koku almak insanın sevdiği, aşık olduğu ve alıştığı zamanki en belirginleşen duyusudur. bu yüzden o koku yokken, özlendiğinde insanın burnunun direkleri sızlar. budur işte burnunda tütmek... hele insanın bilmediği bir şey burnunda tütüyorsa, o şeyin gelmesini bekliyordur, koku çoktan hazırdır çünkü sadece eksiktir.
şimdi burnunda tütmek sana neyi anımsatır dersen sözlük; ilk vereceğim cevap "(bkz: izmir)" olur. iki ay olacak neredeyse memleketime gitmeyeli. neyini özlemedim ki? en başta ailem. tüm sevdiklerim, deniz, kordon, vapur sefası, daha sayamayacağım bir sürü güzel şey...
