buralar soğuk  

feridun düzağaçın 'beni rahatta dinleyin' albümünde yer alan parçası...

yüreğimdeki tüm çiçekleri sana kopardım sana topladım
güneşi odama aldım rüzgardan şarkılar yaptım
bir seni söyledim sonra şarkıları sana dokundum
sana sana
ben senden umut mutluluk umdum geceler geldi
hüzünleri buldum
geceyi içime aldım gözyaşıdır yıldızlarım
bir sana uzandım sonra karanlığa sonra sana dokundum
sana sana
gelme dur ne olur
gelme kal
sana verdiğim çiçekleri yanına al
buralar soğuk siyah çirkin karanlık
yani gelme
seviştiğimiz gecelerde kal
bize benzeme

buralar soğuk siyah, çirkin, karanlık
yani gelme
seviştiğimiz gecelerde kal
bize benzeme

diyen aşmış f.d şarkısı

kaos.... söylenebilecek en hafif kelime budur bu şarkı için. ortak olduğumuz keder bizi içine çeken kaotik soğuk ve oralar... kaos... bunu kaotik bulanlar bunu da kaotik buldu (bkz: hareket vakti)

ayazağadaki birinin beşiktaştaki birine söyleyebileceği söz.

çölde asla söylenemeyecek söz.

ayrılığın arkasından hissedilen hava

sevgiliyle istemeden ayrı kaldığınız zamanlarda edip akbayram'ın hava nasıl oralarda şarkısını her dinlediğinizde içinizden buralar sensiz soğuk diye geçirmenizdir.(hava 40 derece olsa bile)

memleketi aradığımda, cevap vermek zorunda kaldığım soru olan, ''orada havalar nasıl?'' sorusunun can sıkıcı cevabı.

otomobille uzun yolda güneşe karşı giderken sürücünün yanındaki koltukta kaykılıp emniyet kemerine yüzü yaslamak suretiyle, kapalı gözlerle dinlenince alkol etkisi yapan şarkıdır bu. gelmesi ölesiye istenene kinayedir. "buralar soğuk, siyah, çirkin, karanlık..yani gelme.."

sevgiliden uzaklarda onun sıcak nefesinden yoksunken söylenebilecek söz...

söylerken sol yanınız mı acıyor, yakıcı temmuz sıcağına rağmen titriyor musunuz. buralar soğudu sevdiğim mi diyorsunuz. gel de kavur yeniden mi... soğuk işte istanbul.
titriyor...

dinlediğim her an beni ağlatmayı başarabilen feridun düzağaç şarkısı.beni rahatta dinleyinalbümünün son parçası.
bir an gözlerin dalar bir noktaya o bir türlü aklından atamadığın sevgili(ya da eski sevgili)nin silüetini görürsün.dokunmaya çalışırsın beceremezsin.hadi ağla işte..yüreğin burkulur, bir acı hissedersin yüreğinde, sonra...
tekrar tekrar dinlersin, bıkamazsın.

akordeon sesinin ne kadar güzel, yalnızlığınsa ne kadar soğuk olduğunu bir kez daha anımsatan...

"yüreğimdeki tüm çiçekleri sana kopardım" dizesiyle daha başlangıçta olayı bitiren, sevgiliye "gelme" demenin en acı şeklini ifade eden feridun düzağaç şarkısı.

akordion kısımları saksafonla çalınınca bir başka güzel olan ve her dinlediğimde unutamadığım bir yazı bana hala oradaymış gibi yaşatan bir şarkı.
ayrıca şarkıda feridun'un* bir ''ne olur'' deyişi vardır ki yalvarır gibi, göğsündeki acıtan boşluğu doldurmak için sigara içersin.

intro ve soloda saksofonun(@2437663) gerçekten yakıştığı; akustik davul, clean gitar ve dolu dolu baslarla çalınıp söylendiğinde insanı mahveden feridun bey eseri.

klibi amatör kamera ile çekilmiş olan ancak pek yayınlanmamış olan;
-aslında sana deliler gibi ihtiyacım var-anlamı içeren fakat gelme denilerek bu ironik şekilde dile getirilen muhteşem eser.

"beni rahatta dinleyin" albümünde gözden kaçabilecek güzel parçadır.
...geceyi içime aldım gözyaşıdır yıldızlarım.

@2437663 nolu giri sahibi adamla, @2604886'da belirttiğim şekilde çaldığımız mükemmel şarkı..

bizim için biraz 2007, biraz yaz hüznü, biraz delilik.

2007'nin yazının başlarıydı. okul kapanacaktı. o zaman lisedeydik. ben lise 2'yi, kisekisekise lise 3'ü bitirecekti. lise 2'yi ve lise 3'ü bitirecek birer arkadaşımızla birlikte 4 kişi bir konser için biraraya gelmiş şarkılar çalışıyorduk. zaman geçtikçe anladık ki aslında konser monser değilmiş derdimiz. sadece çalmakmış sevdiğimiz şarkıları.

işin aslı; içimizi acıtanlara olan bitmeyen takıntılarımızdan ötürü oluşmuş hezeyanlarımızın dışarıya akış şekillerinden birisini becerlemekmiş.

ilk şarkı olarak bu şarkıyı seçtik. ama ne akerdeon ne de bir solo gitar çalacak birisi yoktu aramızda. işte o zaman kisekisekise adamı okulumuzun yani lisemizin müzik odasında, dolaplardan birinde duran saksofunu aldı eline ve çalmaya başladı. saksofonun bu şarkıya bu kadar yakıştığını duymak çok şaşırttı hepimizi. çaldık, çaldık, çaldık, çaldık....

daha fazla devam edemeyeceğim sözlük. gözlerim doldu. yok işte bu şarkı gibisi. hem anılarla dolu, hem dostluk pekiştirici, hem yıllar sonra bile bazı acıları anımsatıp gülümsetici. şimdi başka bir şehirde yaşasam da bu giriyi liseyi okuduğum şehirden giriyorum. ve bakıyorum ki ,hala, buralar soğuk.

soğuğa alışıyor insan da siyah ve çirkin olmasını yediremiyor aslında. kırkyılın başı gelinen 'istanbul'un siyah ve çirkin oluşu düşündürtüyor bolca. nedeni yok, diyor. çirkin işte, diye ekliyor. zaman geçtikçe 'siyah'a da anlam yüklüyor, siyah'ı da yakıştırıyor ama yok olmuyor, çirkin'i kabullenemiyor. neresi çirkin olabilir ki sen yokken? düşünyo düşünüyor bulamıyor. evet, buralar sen varken daha güzeldi. şimdiyse çirkinden ziyade sen hiç gelmemişsin gibi. ne eksik ne fazla. sen hiç uğramamışsın gibi.

yok yok, bu işte bir iş var. istanbul bu, güzeldir, sıcaktır. aslına bakarsan hep beyazdır.

beni rahatta dinleyin albümünde yer almasına ragmen kalbi hayli rahatsız eden f.d. şarkısı.

klibi de hoştur, sözleri de, feridunun o naif sesi de. insanları alır başka yerlere götürür, sonra gelme dur der.

yürekte çiçekler büyütüp ona toplayan; güneşle ısıtıp o yüreği, rüzgarlarla şarkı yapan; onu şarkılarda bulan; umudu, mutluluğu ona bağlayan; geceler kadar hüzün verse ve yıldızlar kadar ağlatsa da ona kıyamayan, karanlığından korumaya çalışan feridun düzağaç ağıtı. nası bi adamsın sen feridun, nası aşıksın?