kalıcı öğrenmeyi beraberinde getiren öğrenme çeşidi, öyle bilgi "hazır bak buyur" şeklinde verilmez. benzer örneklerle ortak özellikli örnekler beraberinde verilir, öğrenen kişi bu ortak özellikleri kendiliğinden görür, farklı özellikleri de farkeder ve tanımlamaya çalışır önüne konulan gerçek maddeyi. bunun üzerine yaratıcılık yeteneğine gem vurulmaz ve öğrenenin her keşfi ciddiye alınarak buluşla öğrenmesi teşvik edilir. sokratik ironi de buluşla öğrenmede yöntem olarak kullanılabilir.
pek tercih edilmemesinin sebebi uzun süre ve materyal gerektirmesi
her yiğidin harcı değildir. hele türkiyede hi değildir. yeterli materyal olsa da bence yapılmasa daha iyi olur, yurdum insanı yapar yapar, saçmalar, ve havaya girer. çekilmez olanlar hepten çekilmez.
bu yöntemle verilmek istenen bilgi en iyi şekilde öğretilir, üstelik kalıcıdır. bir örnek verelim:
tahtada değişik geometrik cisim çizimleri bulunmaktadır:
ikizkenar üçgen, geniş açılı üçgen, dik üçgen, ikizkenar dik üçgen, kare, eşkenar üçgen, dikdörtgen ve yamuk.
öğretmen ikizkenar dik üçgen ile dik üçgeni daire içine alır. ve sınıfa "çocuklar, işaretlediğim şekiller dik üçgendir" der ve "bana diğer şekillerden farklı özelliklerini sayarak dik üçgenin tanımını yapabilir misiniz?" diye sorar.
çocuklar kenar sayıları ve açı derecelerinden yola çıkarak dik üçgeni tanımlarlar. bu yöntemde çocuk bilgiye kendisi ulaşmış, öğretmen "bir açısı 90 derece olan üçgenlere..." tarzında bir tanım yapmamıştır.
