|
|
- ahmet erhan'ın en ünlü şiiri. şöyle bir şeydir:
yüreğimi bir kalkan bilip sokaklara çıktım
kahvelerde oturdum çocuklarla konuştum
sıkıldım, dertlendim ,sevgilimle buluştum
bu gün de ölmedim anne.
kapalıydı kapılar,perdeler örtük
silah sesleri uzakta boğuk boğuk
bir yüzüm ayrılığa, bir yüzüm hayata dönük
bu gün de ölmedim anne.
üstüme bir silah doğruldu sandım
rüzgar, beline dolandığında bir dalın
korktum, güldüm, kendime kızdım
bu gün de ölmedim anne.
bana böylesi garip duygular
bilmem niye gelir ,nereye gider?
döndüm işte; acı, yüreğimden beynime sızar
bu gün de ölmedim anne.
- ahmet kayanın eşsiz yorumuyla can bulmuş güzel bir şiir.
- (bkz: dardayım)
- ölüm üzerine yazılmış ahmet erhan şiirlerinden en güzeli
bir diğeri:
(bkz: ölümün sözlüğü)
- bizim bakkalın duvarında rastladığım, sosyal içeriği olmadığını düşündüğüm. kişinin annesine kişisel mesajı
edit : sanırım şahıs babası tarafından evlatlıktan reddedilmiş ve senelerdir sokaklar onun mekanı olmuş. bir yandanda annesi yavrusu için yüreği parçalanıyor ama anne ne yapabilir ataerkil bir toplum evladıda günlük duvarlara yazı yazarak haberdar ediyor bu bedbaht kadını.
|