bu ülkenin mühendis, doktor ve avukat'a olan ihtiyacı kadar çöpçü, usta, boyacı ve berbere de ihtiyacı olduğunu anlatan, lise müdürümüzden sürekli duymaya alıştığımız önerme. bunu diyen şunları da ilave ederdi: "boşunan kalabalık etmeyin okulda, okula yeşillik olsun diye mi geliyorsunuz? " evet okul üniformamız yeşildi.
herkese bilgisayar mühendisi olmanın hayalini kurdurtan sistemimize karşı söylenebilecek en doğru şeylerden biridir.
meslek sahibi olmanın değil, okumanın, diploma biriktirmenin makbul sayıldığı bir döneme geldik. bakınız, annem emekliliğinden sonra kocaeli organik tarım'da okudu ve sınıfında tarım meslek liselerinden mezun olduğu halde bölümünden memnun olmayan insanlar vardı. (meslek liselerinden mezun olanlar ilgili bölümlere sınavsız geçebilirler.) ellerinde meslekleri olduğu halde akıllarının bir köşesinde odtü'nün mühendislikleri, hacettepe'nin tıp fakültesi kalmış bu insanların. çünkü artık bitirdiğin okullara göre değerlendiriyor insanlar seni. dünyanın en iyi boyacısı bir evi en iyi şekilde boyar ve sadece "boyacı" olduğu için saygı göremez o evin sahibinden. şaka değil, oluyor böyle şeyler.
biraz karışık bir giri oldu ama, evet bu memlekete çöpçü de lazım. bu memlekete namusuyla iş yapacak her meslekten insan lazım.
