|
|
- aşık daimi'nin güzel bir türküsü, değişik bir versiyonunu sezen aksu da söylemişti
ne ağlarsın benim zülfü siyahim,
bu da gelir bu da geçer ağlama.
göklere erişti figânım ahım,
bu da gelir bu da geçer ağlama.
bir gülün çevresi dikendir hardır,
bülbül har elinde ah ile zardır.
ne olsa da kışın sonu bahardır,
bu da gelir bu da geçer ağlama.
daimi'yem her can ermez bu sırra,
gerçek aşık olan erer o nûra.
yusuf sabır ile vardı mısır’a,
bu da gelir bu da geçer ağlama.
- uzun bir otobüs yolculuğunda, beş yaşın zıpırlığıyla otobüsün koridorunda zıp zıp zıplarken, yanından geçtiğimiz uçsuz bucaksız buğday tarlalarına öykünerek, "buğday geçer buğday geçer" diye anlayıp söylediğim türkü.
- insanı kederli bir yolculuğa çıkaran muhteşem türkünün muhteşem dizesi... gerçekten de gelir geçer insan ne kadar da ağlasa ne kadar da sızlansa bu da geçer demeyi bilmeli...
(billy, 16.11.2007 10:51)
- ağlarken insan, yanına gelince birileri, ağlamasın ağlayan diye 'bu da gelir bu da geçer ağlama..' derler. oysa bilmiyorlardır ki, ağlayan içinden şöyle demektedir: 'gelmesi değil, geçmesidir ağlatan.' ve hep öyle olacaktır.
(menfure, 26.07.2008 23:21 ~ 27.07.2008 01:53)
- ''ne de olsa kışın sonu bahardır'' dizeleri insana yaşama tutunma hırsı verse de genel içerik olarak karamsar bir türkü. hoş bir çalışma, dinlenilesi ve eşliğinde sigara içilesi.
- (bkz: fetullah gülen ağlaması)
|
