mikael akerfeldt'in çığır açtığı vokal tarzıdır. clean yapıp 2 saniyede bunu geçmek göt, pardon beceri ister. genelde "röööaarrrggghhh" tarzı çıkar bağırışlar. ayrıca her nasılsa bana bir norah jones sesi kadar rahatlatıcı gelir.
hep geri planda kalmış,göz ardı edilmiş ama çalıştığı gruplarda yeteğini ispat etmiş olan taneli jarva da bu tür vokalin tanrılarındandır.
(bkz: the black league)
(bkz: sentenced)
(bkz: chaosbreed)
nedense "yapması çok zor olum!" cevabıyla karşılaştığım hede.
aga, çok afedersin götüme kazma sokması da çok zor ama sonuçta ne işe yarıyor ? "komer komer komer, kev kev kev hüerrr hihhhh!!!" diye böğürmenin müzikal açıdan ne anlam taşıdığını ben kavrayamadım. ver efekt ver sample ver çok dehşetengiz yapayım istiyosan ama o gırtlağına yerleştirilen de bir enstrüman arkadaşım, nasıl bir klavyeye veya gitara anlamsızca abanmıyorsan vokalini de bir müzik aleti gibi kullanacaksın.
"ama çok zor baba yeaaa". göte giren kazma gibi, anlıyorum.
en iyi örneklerinden birini uaral'ın verdiğini düşündüğüm, iyi yapıldıgında çok etkileyici, kötü yapıldığındaysa çok fazla rahatsız edici olan, doom metale pek yakıştığını düşündüğüm vokal tarzı.
ilk dinleyişte abi bu ne yaa adam böğürüyor denebilen fakat zamanla kulağa hoş gelmeye başlayabilen vokal çeşidi. hoşlanmayanlar için haggardla dinlenmeye başlanabilir.
bende mi sorun var bilmiyorum ama çoğunlukla dinlediğimde sözlerinden bir bok anlamadığım vokal türü. anlıyorum, öfkenin dışavurumu ve etkili bir anlatım olabiliyor bazen ama böğürmekle şarkı söylemek arasındaki ince çizgiyi zannımca birçoğu farkedemiyor ki ben anlamıyorum. ya da bunların hiçbiri doğru değil ve ben öküzüm, o ayrı konu...
