brazil  

1985 yapımı sağlam terry gilliam filmi. genre'ı için türlü şeyler denirse de o bir gilliam filmidir, başka bir şeye benzemez. kafka kitabı okuyor hissine yaratabilir, izleyiciyi sürekli düşünmeye yönlendirir ve böyle dolu dolu, sıradışı bir eser, bir başyapıttır.

(bkz: brezilya)

george orwell in 1984 isimli romanının terry gilliam yorumu olan film.

ary barroso'ya ait bir şarkı. orijinal adı aquarela do brasil (brezilya'nın su rengi gibi bir şey). saludos amigos (1942) ile başlayıp iki brazil (1944-1985) filmi de dahil olmak üzere birçok yerde kullanılmış, birçok kişi yorumlamış. en son pink martini'nin sympatique albümünde vardı. ağır tempoyla başlayıp hızlı latin havasına dönüyor. sözleri şöyle:

brazil, when stars were entertaining june,
we stood beneath an amber moon
and softly murmured someday soon...
we kissed and clung together

then - tomorrow was another day
the morning found us miles away
with still a million things to say.
and now, when twilight dims the skies above
recalling thrills of our love
there's one thing i'm certain of...
return, i will, to old brazil.

robert de niro süprizli güzel bir film.

bir render motoru. balık gözü kamerasına sahip tek 3d studio max plug-in'i olarakta akılda kalması gerekmektedir

bu filmde oynayan oyunculardan birisi de terry gilliamın monty python ekibinden kankası michael palindir. tutukluları kesip biçen doktor jack rolünde izlemekteyiz kendisini. bunun dışında bol bol 1984ün film olan versiyonuyla bir çok benzerlik de barındırmakta. kitabını okumadığım için pek yorum yapamıcam ama ikisinin de aynı temeller üzerine farklı şekillerde oturtulduğu besbelli. güzel bir film, gilliam hatrına izlenesi...

arızadan arızaya koşan bir film. başlarda pek bir bunaltıcı gelse de, bırakılmıyor film. robert de niro'nun tuttle olarak karşımıza çıkması ise, bir hayli şaşırtıcı.

pink martini yorumunun parmak yedirdiği şarkıdır.

izlemeyi bitireli 15 dk oldu ve ilk izlenim fight club filminin öncüsü gibi sanki.

1984½ olarakda anılır. terry gilliam'in mucizesi olan filmdir.

teryy gilliam'ın ilginç espri anlayışının ve yaratıcılığının her anına sindiği büyük başyapıt ve kült film. 1984'le benzerlikler taşımakla beraber, terry gilliam'ın elinin değdiğini belli ettiği, benzersiz bir filmdir. bilmkirgu sineması açısından bir dönüm noktası olmasa da ondan sonraki bir çok filmi de etkilemiştir. bürokrasinin ve faşizmin şiddetli bir şekilde hiciv edildiği bir filmdir. zaten brazil tamamiyle bir hiciv filmidir. terry gilliam'ın stüdyolarla başının en çok belaya girdiği ve bu kavgadan terry gilliam'ın kazançlı çıkmasıyla da bilinir brazil. bu bir yönetmenin stüdyolar karşısındaki en büyük zaferi olarak da bilinir. filmin sonu ile alakalı bu durumda stüdyo filmin mutlu bir sonla biten versiyonunu göstrerime sokmak istiyormuş ve amerika da da o şekilde gösterime girmiş. fakat terry gilliam kendi elinde bulundurduğu kopyalarla avrupadaki ve amerikadaki bir çok üniversitede kendi sonu ile beraber göstermeye başlamış filmi. filmin bu versiyonu her tarafta ve festivallerde de çoşku ile karşılandıktan sonra stüdyo pes etmek zorunda kalmış ve sinema tarihinin en çok bilinen ve en gıpta edilen yönetmen-stüdyo kavgasından bir yönetmen karlı çıkmış.

ismini film müziğinden alan belki de tek film.
herkes 1984'ten esinlenmeden bahsediyor. ne diyim, ben biraz tim burton havası aldım.

(bkz: brasil)

çağını aşmış bir filmdir. bu dönemde bile yapılsa şaşırılcak bir film bundan 20 sene önce yapılmış.

bürokrasiye ve sisteme eleştirilerin getirildiği ancak filmin ilaç almış kişinin sanrılarından uyanması ve aslında beklenildiği gibi asilerin(muhaliflerin) dünyayı değiştirememesini mesaj olarak izleyicinin gözüne sokan güzel bir eser.

dört dörtlük on numara bi film. özetle: ben film diye buna derim işte.