boza  

soğuk kış günlerinin sıcak olmayan türk işi içeceği. (bkz. vefa boza)

tarifi:

malzemeler
2 bardak bulgur (*)
20 bardak su
2 çorba kaşığı tarçın
yarım bardak yoğurt
yarım tatlı kaşığı kuru maya
2.5 çorba kaşığı şeker
2 çorba kaşığı un
yarım çorba kaşığı vanilya

(*)bulgur yerine darı, arpa, ya da bulgur-darı karışımı da kullanabilirsiniz.

12 kişilik

hazırlanışı:

bulguru büyükçe bir tencereye koyup 11 bardak su ile üzeri kapalı olarak oda sıcaklığında 1 gece dinlendirin. kısık ateşte 2 saat kadar pişirin.
mutfak robotuna koyup çekin ve süzgeçten geçirin. karışımı buzdolabına koyun.
süzgeçin üzerinde kalan bulguru yeniden tencereye koyun ve 8 bardak su ilave edip kısık ateşte 1 saat daha pişirin. süzgeçten geçirip buzdolabına koyun.
unu küçük bir tencereye koyup üzerine 2/3 bardak su koyun ve kısık ateşte sürekli karıştırarak koyulaşıncaya kadar pişirin. ateşten çelip içine 2 çorba kaşığı şeker koyup eriyinceye dek karıştırın. ilınca içine yoğurt katın.
mayayı 1/4 bardak ılık suda ezip 5 dakika kadar bekletin ve yoğurt karışımına katın. ilık ortamda 30 dakika bekletin.
mayalı karışımı ezilmiş bulgura katıp oda sıcaklığında yaklaşık 1-2 gün bekletin ve ara sıra karıştırın.
vanilya ve kalan şekeri ekleyip şeker iyice eriyinceye dek karıştırın.
tarçınla servis yapın.

mayhoşumsu içecek.

bıyyyykkkkkk.....bir insan evladı nası içer bunu dedirtmişti bana ilk ve son içişimde.

(bkz: tarihi vefa bozacısı)

bulgar mutfağında da bulunan içecek. yalnız onlar kepek kullanarak yapıyorlar.

çavdar'dan yapılanının normal bozadan kat be kat daha iyi olduğu süper içecek. bulgaristan'da yapılır ve sabahleyin hamurişi ile beraber tüketilir.

1999 yılının soğuk bir kış gecesi uzun arayışlar sonucu bulduğumuz meşhur vefa bozacısında(bkz: tarihi vefa bozacısı) ilk kez denediğim ama bir şeye benzetemediğim, bir daha da içmeyi aklıma bile getirmediğim içecek. belki de sıcak ve tatlı bir içecek beklentisi içerisinde olmam beni hayalkırıklığına uğratmıştı.

bol leblebi ve tarçınla tüketilmesi halinde daha lezzetli bir hal alan muhteşem içecek. hem ekşi hem o yoğunlukta, kısacası onun yerini dolduracak bir içecek bulması zordur. içtikçe içesim gelir, mayalı olduğu için şişkinlik yapar ve çok fazla tüketilmemesi gerekir çünkü bol miktarda karbonhidrat bulundurur bünyesinde. kalorisinin de azımsanmaması gerekir. bardağın dibinde kalan yer itinayla parmakla sıyrılır. booooooooozaaaaaaaaaaa...

eğer keklenmediysek, bir arkadaşımla demetevler 1. caddede, gayet kaynarını* içtiğimiz bir şey. ama bilmiyorum, ben ömrümde hiç öyle boza görmemiştim, cidden var mı hala bilmiyorum, o şey boza olmayabilirdi, biz keklenmiş olabiliriz. benim bildiğim boza, en fazla oda sıcaklığında olan, genelde benim buz gibisini sevdiğim, çoğunlukla kaşıkla 'yemelik' bir şeydi. hatta abartmıyorum, tek seferde 4 şişe bitirmiştim.

yaklaşık yüzde bir oranında alkol ihtiva eden nefis içecek.

markadan markaya çok fark eden şeydir. şeydir diyorum; yiyecek mi içecek mi belli değil.
evlerimizde içiyor da olsak 'tatlıcı'da kaşıkla ve bardakta sunuluyor; yıllardır anlam veremediğim bi' biçimde tüketilen harika.

son kullanma tarihine dikkat edilmesi gereken ürünlerden biri; kısa sürede ekşimekle birlikte, ekşimesi halinde bozadan başlı başına nefret edilmesini sağlayabilir. pet şişede satılan farklı farklı markalar yerine; eskişehir'deki kara kedi bozacısı'ndan içilmesi tavsiye edilir...

içimi leblebi ve bol tarçın eşliğinde gayet hoş olan içecek.

akman ve vefa'nın bozaları ünlüdür.

tadına bayıldığım ve adını bile duymamış olan en az 10 kişiye de sevdirdiğim ekşimsi kışın vazgeçilmezi osmanlıdan kalan bir içeceğimiz...

"yaaa bu dışardaki adama yazık, hava çook soğuk." diye aşağı inip adamın elindekinin hepsi alınan, evde kimselerin sevmediği alındığı için erkekliğe (? nası yani) bok sürdürmemek için içilen tarçınla iyi giden içecek.

valla geçen gece "boooozaaaaaaa" sesini duyuncca baya heyecan yaptım
bariz saat 01.30 ve gece çok soğuk yani bildiğin 15 sene öncesi
camda tee bilmemnerdeki bozacıya ses yetiştiricem diye kendimi yırttıp, duyurdum sesimi geldi
ben sürahiyi hazırladım o maşrapasıyla dökecek filan aman allahım ne saadet
derken o ne lan
herif getirmiş pet şişede bilmemneoğlu bozası satıyo
bu nelan dedim, abi kim uğraşıcak öbürüyle dei
vay aq dedim
bi litresi de pazarlıkla sekiz liraymış, bi boka da benzemiyodu
elhasıl bi anım daha paçavra oldu, bi eksi daha çektik maziye

kışın satıldığı için salep gibi sıcak olduğunu düşündüğüm içecek. taaa ki içinceye kadar .

kışın, akşam saatlerinde, dışarda kar ve ben sıcak evimde otururken, 'booooozaaa' diyen bir ses huzur verirdi bana eskiden. sesin sahibinin, işini yapmak için akşamın o saatinde, o soğuk havada, sokaklarda dolaşan kanlı canlı biri olduğunu düşünmezdim ama. sadece sesten ibaret sanırdım. halen de göremedim o sesin kaynağını. içemedim yıllardır adını bağırdığı bozasını.

kışın soğuk günlerinde soğuk soğuk içilir ama mayalanmış tahıldan yapıldığından içinizi ısıtır, tam bir enerji deposudur diyebiliriz, yani bi nevi günümüz enerji içeceğiyle kıyaslayabiliriz, hem de doğal olanı. şimdi anlıyorum eskiden neden gecenin geç saatlerinde satıldığını.

hayatımda içtiğim en lezzetli şeylerden biri.

trakya yöresi için: (bkz: balaban bozası)

gece vakti, buz gibi havada, biz sıcacık otururken o ses çok acıtıyor canımı. anneme söylüyorum, çağırıyor. utanıyorum ben. neden bilmem. görmek istemiyorum. beni görsün de istemiyorum. annem alıyor bozayı. keyifle içiyorum ve yıllar da geçse verdiği huzurdan hiçbir şey kaybetmiyor.

kimi yerlerde kaşıkla yenen içecek. içecek işte kardeşim ne kaşık veriyon yanında. kalanı kalır bardakta ben sıyırmak istemiyorum hepsini belki. kaşık mı vardı eskiden.

kışın geceleri çok geç saatlerde bu içeceği satan kişiler sokakta dolaşır ve tiz bir sesle booozaaaaa diye bağırır ürkücüdür o ses. ayrıca leblebi ile tüketildiğinde pek güzel olduğunu söyleselerde pek hoş bir tat değildir rengi görünümü kötüdür

ilk içtiğimde bu ne lan dediğim lakin 4. denememden sonra hayatıma anlam katan , dibini sıyırabilmek için özellikle cam değil plastik bardakta aldığım , vefa bozacısından başka bi yerde içilmemesi gereken içecek.

üzerindeki leblebisi bilinçsizce kullanılan içecektir.
eski dönemlerde, bol bıyıklı olan dervişler bıyıklarını bozaya batırmadan içebilmek için çanağın üzerini tamamiyle leblebi ile kapatırmış. böylelikle bıyıklar boza ile değil leblebi ile muhattap olur ve kirlenmezmiş.